Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ: "ΜΕ ΤΟ ΔΝΤ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΑΤΟΧΗΣ"




ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ



ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΠΑΤΑΛΗ ΖΩΗ
ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΕΡΗΣΕΩΝ



ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑ ΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ!



_______Ανακοινώθηκε σήμερα, ότι η Χώρα μας εκάλεσε σε βοήθεια το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο! Αυτό σημαίνει, ότι η Ελλάδα μας εισέρχεται πλέον σε μια περίοδο φτώχειας και δυστυχίας! Θα κληθούμε να σφίξουμε το ζωνάρι μας! Πολλοί θα χάσουν κιλά όχι από την συνδρομή των Ινστιτούτων Υγείας, των Γυμναστηρίων ή των διατροφολόγων, αλλά από τη στέρηση τών αγαθών! Η Χώρα εισέρχεται σε μια δύσκολη περίοδο. Ας στοχασθούμε λίγο γύρω από τα νέα δεδομένα.
______Άλλοτε η υποδούλωση μιάς χώρας γινόταν μόνο με τη δύναμη των όπλων! Ό- ταν δηλ. μια Χώρα έχανε τον πόλεμο, τότε ο νικητής αποκτούσε πλήρη κυριαρχία την εδαφική καί εθνική κυριαρχία και επέβαλε το θέλημά του στον κατακτημένο Λαό.
______Έτσι όταν κι εμείς κατά τόν 2ο Παγκόσμιο πόλεμο υποδουλωθήκαμε στη Γερμανία, επειδή νικηθήκαμε από τις Χιτλερικές δυνάμεις, το Κράτος μας διαλύθηκε, η Κυβέρνηση έφυγε στη Μέση Ανατολή καί στη Χώρα μας επιβλήθηκε μια Κυβέρνηση υποτελών και δοσιλόγων, τα μέλη της οποίας σαν μαριονέττες ανέλαβαν να υπηρετήσουν τη βούληση του Κατακτητού. Ο εθνικός μας πλούτος, η παραγωγή μας, τα αγαθά της καθημερινής ζωής κλπ των σκλάβων πήγαινε στα χέρια των Γερμανών. Καθώς λοιπόν ο Λαός μας βρέθηκε κάτω από την ξενική κατοχή, έχασε την ελευθερία του και στερήθηκε τα αγαθά του! Μια περίοδος μεγάλης πείνας είχε επιβληθή. Έχει μείνει ανεξήτηλη στη μνήμη των παλαιοτέρων σαν εφιάλτης η Γερμανική κατοχή. Στά Καλάβρυτα ο Λαός πλήρωσε πιό ακριβά, αφού στις 13 Δεκεμβρίου 1943 τα Γερμανικά στρατεύματα εφόνευσαν όλους τούς άρρενας κατοίκους της πόλεως, επήραν όλα τα τιμαλφή και τον χρυσό από την Τράπεζα και κατέκαυσαν την πόλη. Τέτοιες περίπου είναι οι συνέπειες μιας ξενικής κατοχής έπειτα από ένα πόλεμο.
______ Στις ημέρες μας ο πόλεμος μεταξύ των Κρατών δεν γίνεται αποκλειστικά μόνο με τά συμβατικά όπλα. Τώρα πιά υπάρχουν και άλλα μέσα και τρόποι διά των οποίων διεξάγονται οι μάχες, όπως π. χ. είναι ο οικονομικός πόλεμος! Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν τό ίδιο, δηλ. η υποδούλωδη, η ξενική κατοχή.
________Ακριβώς λοιπόν τώρα ένας τέτοιος πόλεμος έλαβε χώρα και η Χώρα μας ηττήθηκε. Το κεφάλαιο, όπως λέγεται, από χρόνια τώρα μεθοδικά υπονόμευσε την ελληνική οικονομία καί ωδήγησε στην υπερ-χρέωση της Ελλάδος. Τελικά μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 τομπράγμα φάνημε καθαρά: η Ελλάδα μας με αργά, πλήν όμως σταθερά, βήματα, οδηγείται στη χρεωκοπία!
________Η πρόσκληση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και η παράδοση της διαχειρίσεως της οικονομίας μας στούς εκπροσώπους του Δ.Ν.Τ σηματοδοτεί αυτομάτως τήν απώλεια μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας, δηλ. την έναρξη μιάς περιόδου ΑΛΛΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΤΟΧΗΣ! Οδηγούμεθα δυστυχώς σέ μια κατάσταση περιορισμού της εθνικής -όχι της εδαφικής- αλλά της εθνικής μας κυριαρχίας, η οποία προέκυψε σαν αναπόφευκτη συνέπεια του οικονομικού πολέμου, που ασκήθηκε μεθοδικά εναντίον μας. Αν αμφιβάλλετε σας πληροφορώ, ότι ο πρώτος όρος του ΔΝΤ είναι να μη γνωρίζουν οι Έλληνες πολίτες για τις συμφωνίες που γίνονται με την Κυβέρνηση. Σας παραπέμπω στο BLOG:
http://kostasxan/blogspot.com/2010/04/blog-post_326.html
_______Στο κατάντημα αυτό έφερε τη Χώρα μας η ασύνετος πολιτική των Πολιτικών Ηγητόρων της τελευταίας εικοσαετίας, οι οποίοι με τον αλόγιστο δανεισμό καταχρέωσαν τη Χώρα μας! Ποιός μπορεί να ξεχάσει το αμίμητο εκείνο προεκλογικό σλόγκαν «Τσοβόλα, δώστα όλα» του Ανδρέα Παπανδρέου ή την εικονική πραγματικότητα της οικονομίας, την οποία είχε παρουσιάσει στις Βρυξέλλες ο τότε Πρωθυπουργός κ. Σημίτης; Ποιός μπορεί επίσης να λησμονήσει, ότι ο τέως Πρωθυπουργός Κωνστ. Καραμανλής, ο νεώτερος, ενώ εγνώριζε την κρισιμότητα της οικονομίας, αντί να προβεί αμέσως στη λήψη των όποιων δραστικών μέτρων, ώστε να προλάβη τα χειρότερα, ωδήγησε τη Χώρα σε πρόωρες εκλογές, για να βρή εκείνος την ησυχία του στα καφέ μπάρ του Κολωνακίου;
________Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, στούς ενόχους πρέπει νά προσθέσουμε τους τραπεζίτες, οι οποίοι μοίραζαν αφειδώς τις πιστωτικές κάρτες και έμαθαν τον Έλληνα να ζεί με το λεγόμενο «πλαστικό», δηλ. το δανεικό ή εικονικό, χρήμα, να το σπαταλάει ασυλλόγιστα, χρήμα που δεν κέρδιζε με τον τίμιο ιδρώτα του. Πως λοιπόν να ξεχάσουμε την άφρονα πολιτική των Τραπεζών και των Τραπεζιτών, οι οποίοι μας παρακαλούσαν να πάρουμε το «εορτοδάνειο» για τα Χριστούγεννα, το «δάνειο των διακοπών» για το καλοκαίρι, τό δάνειο «για το καινούργιο αυτοκίνητο» κλπ.;
_______ Έτσι λοιπόν μάθαμε να ζούμε στην πολυτέλεια, αντλώντας εύκολο χρήμα από τήν Τράπεζα. Γεμίσαμε λοιπόν το πορτοφόλι μας όχι με ζεστό χρήμα, αλλά με τις πιστωτικές κάρτες και έπαψε πλέον να διακρίνεται ο πλούσιος από τον φτωχό, ο μεροκαματιάρης από τόν επιχειρηματία, ο εργαζόμενος από τον εργοδότη του! Όλοι το ρίξαμε στη μεγάλη ζωή! Καί επειδή οι ανάγκες μεγάλωναν άρχισαν νέες πηγές για να κερδίζεται το χρήμα. Ήλθαν το εμπόριο των ναρκωτικών και το εμπόριο της σαρκός, ήτοι η πορνεία, η ομοφυλοφιλία και το trafficing, δηλ. η εισαγωγή αλλοδαπών γυναικών απο ωργανωμένα κυκλώματα ανθρώπων του υποκόσμου, με σκοπό να προωθούνται στην πορνεία κλπ. ...
________





Συνέχεια: http://mkka.blogspot.com/

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ!



ΩΣ ΤΩΝΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΤΩΧΩΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ
ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΩΝ ΙΑΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ
ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΕ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΕ
ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΧΡΙΣΤΩ ΤΩ ΘΕΩ
ΣΩΘΗΝΑΙ ΤΑΣ ΨΥΧΑΣ ΗΜΩΝ

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

ΠΑΤΗΡ ΜΑΡΚΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ "Η ΗΡΕΜΗ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ"


Την 16ην Απριλίου 2010 εκοιμήθη ο ακούραστος εργάτης των εντολών του Κυρίου, ο γνωστός ιερομόναχος Πατήρ Μάρκος Μανώλης, εφημέριος στους Ι. Ναούς Αγ. Γεωργίου & Αγ. Διονυσίου Διονύσου, ο οποίος αφιέρωσε την ζωήν του στην διακονίαν του πλησίον και στην αδιάλειπτον έκδοσιν της ανεξάρτητης και μαχητικής εφημερίδος "Ορθόδοξος Τύπος".

Ο μακαριστός Γέροντας υπήρξε υπόδειγμα ποιμενάρχη διδάσκοντας με το παράδειγμα του βίου του, ο οποίος ήταν καθ’ ολοκληρίαν στην υπηρεσία του Κυρίου και του πλησίον του, διακονώντας με πλήρη αυταπάρνηση μέχρι τέλους στο βωμό της γνήσιας ορθοδόξου πίστεως, για την οποία δεν υπέκυψε ποτέ σε κανενός είδους συμβιβασμών ή συναλλαγών, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο ειδικά στους καιρούς που διανύουμε.


Η ταπεινοφροσύνη, η πραότητα και η αγάπη που εξέπεμπε η χαρισματική προσωπικότητά του δημιουργούσε στον πλησίον του μία ευχάριστη αύρα αναπαύσεως που αιχμαλώτιζε τον συνομιλητή του.


Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, κατά τη διάρκεια των πολυάριθμων εξομολογήσεων που έκανε καθημερινά σε όλο το λεκανοπέδιο της Αττικής, και όχι μόνον, να σχηματίζονται μεγάλες ουρές από τα πνευματικά του τέκνα, που περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους για να καταθέσουν στο πετραχήλι του τα βάρη τους και να ακούσουν τις σοφές νουθεσίες του.


Ο Γέροντας είχε την ικανότητα να περνά τα μηνύματά του ακόμη και με τη σιωπή του, τη γαλήνια του ματιά, το διακριτικό του χαμόγελο με ένα τρόπο που σε έκανε να νιώθεις ότι είχες απέναντί σου μία Άγια μορφή, έναν πραγματικό εκπρόσωπο του Κυρίου επί της γής και για αυτό το λόγο δεν ήθελες να τον αποχωριστείς.


Και ο ίδιος δεν το ήθελε αλλά το βαρύτατο καθημερινό του πρόγραμμα τον ανάγκαζε να κατανέμει τον εαυτό του έτσι ώστε να καλύπτει όσο το δυνατόν καλύτερα τις πολυάριθμες υποχρεώσεις που φορτωνόταν οικιοθελώς.


Παρόλα αυτά ήταν πάντα διαθέσιμος σε όποιον τον είχε ανάγκη ή τον ζητούσε χωρίς ποτέ να αρνηθεί τον εαυτόν του σε κανέναν, όποιος και αν ήταν αυτός.


Για το πολυσχιδές έργο του θα μπορούσαν να γραφούν πάρα πολλά, διότι ήταν και πλουσιότατο και μακράς διάρκειας.


Το πλέον σημαντικό ίσως έργο του θα πρέπει να ήταν η βαθειά και ειλικρινής του σχέσις με τα πολυάριθμα πνευματικά του τέκνα και η στήριξη που τους παρείχε, μία πνευματική σχέσις που αναδείχθηκε περίτρανα κατά τη διάρκεια της κηδείας του μέσα από το κλάμα και τους λυγμούς του πλήθους των πιστών που συνέρευσαν να προσκυνήσουν το σκήνωμά του και να παρακολουθήσουν την εξόδιο ακολουθία του στον Ι. Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Διόνυσο.


Ήταν η πλέον αδιάψευστη μαρτυρία των αποτελεσμάτων της αδιάκοπης και επίπονης εργασίας του στις ψυχές των πνευματικών του τέκνων.


Η συνεχής και διακριτική του φροντίδα για την κατανυκτική και επιμελημένη εκτέλεση των Θείων Ακολουθιών στις οποίες ιερουργούσε καθημερινά, πλήν εκτάκτων περιστατικών, είχαν καθοριστική συμβολή στην αλλοίωση των πιστών χριστιανών που τις παρακολουθούσαν, πλημμυρίζοντας όλους τους Ι. Ναούς στους οποίους τελούσε τη Θ. Λειτουργία.


Εξαιρετικής σημασίας είναι και το έργο του όπως και οι αγώνες του στην μαχητική χριστιανική εφημερίδα ΄΄ Ορθόδοξος Τύπος ΄΄ της οποίας είχε την ευθύνη της πνευματικής καθοδήγησης και τη γενικότερη επιμέλεια της έκδοσής της και για την οποία ξενυχτούσε για πάρα πολλά χρόνια, προκειμένου να επιτελείται αδιάλειπτα η τόσο σημαντική της αποστολή.


Οι επισκέψεις του στις φυλακές της Αυλώνας, στο νοσοκομείο του ΚΑΤ κάθε εβδομάδα όπως και σε πλήθος ορφανοτροφείων, ιδρυμάτων και κατοικιών ήταν ανάσα ελπίδας για όλους εκείνους που τον περίμεναν, για να ακουμπήσουν επάνω του τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς τους και όλα τους τα βάσανα γιατί όλοι ήξεραν ότι μπορούσαν να ακουμπήσουν επάνω του.


Τελευταία περιέλαβε στο βαρύ του πρόγραμμα με μεγάλη προθυμία και το Μετόχι του Σινά στην Τραγάνα, το οποίο επισκεπτόταν κάθε εβδομάδα παρέχοντας την πολύτιμη πνευματική του στήριξη και καθοδήγηση.


Αυτόν λοιπόν τον σύγχρονο Άγιο κάποιοι ανεγκέφαλοι πολιτικάντηδες ( από τους πολλούς δυστυχώς που διαθέτει ο τόπος ) ήθελαν να τον θάψουν αρχικά στα βουνά του Διονύσου και κατόπιν των αντιδράσεων που προκλήθηκαν, δίπλα στα αποχωρητήρια του Ι. Ναού του Αγίου Γεωργίου ( ένας χώρος που πρέπει να τους παραχωρηθεί γιατί τους αρμόζει).


Τελικά ύστερα από τη δυναμική και ανυποχώρητη παρέμβαση των πιστών, ο τάφος αυτού του ταπεινού γίγαντα της Ορθοδοξίας έγινε εκεί ακριβώς που του ταίριαζε. Δίπλα από την είσοδο του Ι. Ναού του Αγίου Γεωργίου Διονύσου, όπου υπηρέτησε επί δεκαετίες και στο μέρος όπου περίμεναν υπομονετικά τα πνευματικά του τέκνα, πριν εισέλθουν στο εξομολογητήριο.


Ήταν πραγματικά μία καθαρή νίκη του Θεού επί του διαβόλου, ο οποίος έκανε τα πάντα για να προκαλέσει εντάσεις και προβλήματα, μέσω των οργάνων του, στην όλη διαδικασία του ενταφιασμού ενός Γέροντα ο οποίος τον πολέμησε με απαράμιλλο ζήλο και επιμονή μέχρι της εκδημίας του.


Τελικά δεν του πέρασε. Τα όργανά του αποδοκιμάστηκαν εντονότατα από το εξαγριωμένο πλήθος φωνάζοντάς τους << ΑΙΣΧΟΣ>> για τις απαράδεκτες υπόγειες μεθοδεύσεις τους.


Σε αντιδιαστολή, ήταν ιδιαίτερα συγκινητική η παρουσία ορισμένων Ιερέων που ήλθαν να προσκυνήσουν με συντριβή το νεκρό και να τελέσουν τρισάγιο.


Τέλος δεν μπορεί να μην αναφερθεί η διακριτική και υποδειγματική παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ ο οποίος ήλθε να τιμήσει πραγματικά το νεκρό, αναδεικνύοντας για μία ακόμη φορά το πνευματικό του ανάστημα με την συμπεριφορά και τις κινήσεις που πρέπει να διακρίνουν τους Αρχιερείς της Ορθοδοξίας.


Ο Μακαριστός Γέροντας αφήνει στα πνευματικά του τέκνα ισχυρές παρακαταθήκες για να συνεχίσουν την πορεία τους στο δρόμο που τους άνοιξε. Αρκεί να αναλογίζονται σε κάθε κομβική τους ενέργεια το πως θα ενεργούσε ο Γέροντας, τι θα τους συμβούλευε να πράξουν.


Ο Γέροντας τον αγώνα τον καλόν αγωνίστηκε, την πίστην τετήρηκε και απόκειται εις αυτόν υπό του Κυρίου ο της δικαιοσύνης στέφανος.


Θα διαθέτει συνεπώς την παρρησία να μεσιτεύει προς τον Κύριον για όσους επικαλούνται τη βοήθειά του.

ΠΗΓΗ: ΡΟΜΦΑΙΑ

Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ... ΤΩΝ ΤΡΟΛΕΪ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Ο ασκητής Επίσκοπος... που δεν είχε λιμουζίνα...


Ο "ασκητής της πόλης" που... έπαιρνε το λεωφορείο!



Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Αντώνιος Κόμπος γεννήθηκε το 1920 στο Άργος Αργολίδος. Είναι απόφοιτος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κάτοχος μεγάλης θεολογικής παιδείας, συμπλήρωσε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια Οξφόρδης και Παρισίων. Διετέλεσε καθηγητής και Διευθυντής Ιερατικών Σχολών. Κατά τα έτη 1971-74 υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Διάκονος εχειροτονήθη στις 3.12.67, πρεσβύτερος στις 4.12.67. Τη 23η Μαΐου 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης.Εξέδωσε αξιόλογα επιστημονικά έργα. Δημοσίευσε βιβλιοκρισίες και άρθρα εποικοδομητικά σε διάφορα περιοδικά.


Εκοιμήθη εν Κυρίω τη 17/12/2005.






«Δεν με πειράζει που δεν έχω αυτοκίνητο, όπως οι άλλοι μητροπολίτες,



ούτε που με αποκαλούν δεσπότη των τρόλεϊ.



Μπορεί να κουράζομαι αλλά, δόξα τω Θεώ,



ακόμη κρατιέμαι γερά στα πόδια μου».»





ΤΑ ΝΕΑ , 22/11/2001 , Σελ.: N04
Κωδικός άρθρου: A17199N043
ID: 29542


Τον χαρακτηρίζουν «ασκητή της πόλης». Μαγειρεύει μόνος του, καθαρίζει ο ίδιος το μητροπολιτικό σπίτι, δεν χρησιμοποιεί κινητό τηλέφωνο, ενώ σπάνια μιλά και στο σταθερό. Επισκέπτεται την Αθήνα για να συμμετάσχει στις Συνόδους χρησιμοποιώντας… το λεωφορείο του ΚΤΕΛ, κάνει περιοδείες στα «κουτσοχώρια» με τα πόδια και έχει ξεχάσει πώς είναι τα πλούσια αρχιερατικά άμφια. «Εγώ είμαι ένας καλόγερος», επιμένει ο ίδιος.


Ο 84χρονος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος ξεχωρίζει για τη λιτή και ταπεινή ζωή που κάνει. Μητροπολίτης από τις «Νέες Χώρες», τρέφει θαυμασμό για τον Οικουμενικό Πατριάρχη, «είναι άγιος άνθρωπος», λέει.


«Τι να το κάνει ένας καλόγερος το κινητό, αφήστε που βλάπτει κιόλας», απαντά με χαμόγελο στην παρατήρηση των «ΝΕΩΝ», ότι δεν ακολουθεί την τεχνολογία. «Εγώ είχα γέροντα τον Μητροπολίτη Κορινθίας, που πήγε μετά στην Αμερική. Αυτός μου είχε πει ότι ο επίσκοπος είναι καλόγερος και έτσι πρέπει να είναι». Όταν καλείται να σχολιάσει το ότι δεν συμβαίνει το ίδιο με άλλους μητροπολίτες, περιορίζεται να πει πως «πρέπει να έχουμε ακτημοσύνη, καρτερία και παρθενία, αυτές είναι οι αρετές του μοναχού».


«Άγιος άνθρωπος». Οι κάτοικοι της Σιάτιστας κάνουν λόγο για «άγιο άνθρωπο», που είναι κλειστός, δεν δίνει δικαιώματα και ζει όπως οι καλόγεροι. Μερικοί υποστηρίζουν ότι έχει περιορισμένη παρουσία στα κοινά, τονίζοντας πάντως ότι αποτελεί «στάση ζωής» για τον ίδιο. «Είναι κάτι παραπάνω από καλός. Δεν είναι διακοσμητικός, αρνείται τα λούσα και τις πολυτέλειες, ούτε αυτοκίνητο δεν έχει», είπε ο κ. Γιώργος Ράμος, που διατηρεί περίπτερο στη Σιάτιστα. «Τι σχέση μπορεί να έχει αυτός ο μητροπολίτης με τους άλλους, που έχουν καταθέσεις δισεκατομμυρίων», συμπληρώνει ο κ. Νίκος Τζάλας.


Ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης απαντά με χαμόγελο σε όλα. Όταν όμως καλείται να σχολιάσει τα σκάνδαλα που συνταράσσουν το τελευταίο διάστημα την Εκκλησία της Ελλάδος, παίρνει αποστάσεις. «Δεν θα κρίνω κανέναν, εγώ είμαι πιο αμαρτωλός απ’ όλους, δεν μπορώ να πω τίποτε. H Ιεραρχία αποφάσισε να γίνει κάθαρση», λέει και κλείνει το θέμα.


«Ευτυχώς έχουμε δωρεές». Όσο για τις περιουσίες των Μητροπόλεων, ο ίδιος αποκαλύπτει, χωρίς μάλιστα να ερωτηθεί, ότι τα ετήσια έσοδα από τους ναούς δεν υπερβαίνουν τις τέσσερις χιλιάδες ευρώ. «Ευτυχώς έχουμε και κάποιες δωρεές και φροντίζουμε τα παιδιά να σπουδάσουν· με πενταροδεκάρες και φραγκοδίφραγκα χτίσαμε μοναστήρια», λέει. H Μητρόπολη Σιατίστης πληρώνει το ενοίκιο δύο φοιτητών στη Θεσσαλονίκη, ενώ χορηγεί μηνιαίο βοήθημα 100 ευρώ σε φοιτητές που κατάγονται από την περιοχή.


Είναι πρόθυμος να ξεναγήσει στα διαμερίσματα της Μητρόπολης, ενώ παράλληλα ικανοποιεί όλα τα αιτήματα υπαλλήλων και μοναχών. H μοναχή Ειρήνη, από το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου, που επισκέφθηκε τη Μητρόπολη για δουλειές του μοναστηριού, λέει: «Δεν τον βλέπετε, πόσο ταπεινός είναι; Ακόμη και τα ράσα του τα πλένει ο ίδιος, δεν αφήνει κανέναν να τον βοηθήσει».


«Είναι κατ’ ουσίαν ασκητής, ζει γι’ αυτό που τάχθηκε, που δεν είναι επάγγελμα αλλά λειτούργημα», υποστήριξε ο υπάλληλος της Μητρόπολης κ. Ζήσης Γούτας. Ο Μητροπολίτης ασχολείται και με τις δουλειές, εξυπηρετώντας τον κόσμο που έρχεται να τον συναντήσει. «Δεν αρνείται σε κανέναν να ασχοληθεί με το πρόβλημά του».


H μεγάλη αγάπη του είναι τα «κουτσοχώρια», όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος τα ορεινά χωριά της περιφέρειάς του, αυτά των 20 και 30 κατοίκων. «Πήγαινα σε ένα χωριό με στρατιωτικό αυτοκίνητο και τα υπόλοιπα τα περπατούσα με τα πόδια». Αισθάνεται ακμαίος για να συνεχίσει τις περιοδείες του σε όλες τις ενορίες της Μητρόπολης, παρά τα χρόνια του. «Όταν ύστερα από χρόνια δεν θα μπορώ άλλο, θα αποσυρθώ στο μοναστήρι, εκεί είναι η ζωή μου», καταλήγει.»


[ΤΑ ΝΕΑ , 05/03/2005 , Σελ.: N18
Κωδικός άρθρου: A18182N181
ID: 458191
]


ΠΗΓΗ: ΟΟΔΕ

Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Ο αναστηθείς Χριστός μας να φέρνει αγάπη, υγεία, ειρήνη και ευτυχία πνευματική σε όλους μας!

Χριστός ανέστη εκ νεκρών
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνημασι
ΖΩΗΝ χαρισάμενος.

ΑΜΗΝ!