Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

ΣΤΥΛΟΣ ΑΣΕΙΣΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΠΑΦΛΑΓΩΝ, Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ


http://egolpio.wordpress.com/2009/11/25/stylianos/

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

ΤΟ ΝΕΟ ΕΜΒΟΛΙΟ. Η ΑΠΟΨΗ ΕΝΟΣ ΙΑΤΡΟΥ

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: http://ellinorthodoxosxr.blogspot.com/2009/12/blog-post_13.html



Η άποψη του ιατρού Γ. Κοεμτζόπουλου για το νέο περίφημο εμβόλιο κατά της Η1Ν1



Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ κ. ΠΑΥΛΟΣ


EKTAKTO - Ο Πατριάρχης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Παύλος, 95 ετών, εκοιμήθη σήμερα σε νοσοκομείο του Βελιγραδίου, μετέδωσε
το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο RTS.

Το πρακτορείο ειδήσεων Beta είχε μεταδώσει νωρίτερα ότι ο Πατριάρχης Παύλος πέθανε σήμερα σε νοσοκομείο στο Βελιγράδι.

Ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος, ο οποίος υπηρετούσε ως αναπληρωτής του Παύλου εδώ και χρόνια, δήλωσε ότι μόλις έμαθε ότι ο Πατριάρχης "πέθανε", διευκρίνισε το RTS.

Ο πατριάρχης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας είχε εισαχθεί στο στρατιωτικό νοσοκομείο στο Βελιγράδι πριν από δύο χρόνια για διάφορα προβλήματα υγείας, η ακριβής φύση των οποίων δεν αποκαλύφθηκε ποτέ από τους θρησκευτικούς ηγέτες.

Ο Παύλος ανέλαβε ως επικεφαλής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, το 1990, λίγο πριν την αιματηρή κατάρρευση της πρώην Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανέκτησε μεγάλη επιρροή στον πληθυσμό την περίοδο που άσκησε τα καθήκοντα του.
ΡΟΜΦΑΙΑ

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Ο ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ!


Παραταύτα, ο Νεκτάριος διατηρούσε στα βάθη της καρδιάς του τον διάπυρο πόθο της ησυχίας και της ειρήνης του μοναχικού βίου.


Επω­φελήθηκε έτσι από την επιθυμία πού εξέφρασαν ορισμένες πνευματικές θυγατέρες του, για να ιδρύσει ένα γυναικείο μοναστήρι στη νήσο Αίγινα (μεταξύ 1904 και 1907), όπου και αποσύρθηκε στα 1908, αφού πα­ραιτήθηκε από τη διεύθυνση της εκκλησιαστικής σχολής. Παρά τις ανα­ρίθμητες φροντίδες και δυσκολίες, ο άγιος μερίμνησε να οργανώσει μια κοινοβιακή αδελφότητα, πιστή στο πνεύμα των αγίων Πατέρων. Εδαπάνησε αφειδώς τις σωματικές και ψυχικές του δυνάμεις στην ανέ­γερση κτηρίων, στην τέλεση των ιερών ακολουθιών και στην πνευμα­τική καθοδήγηση κάθε μαθήτριας του ξεχωριστά. Τον έβλεπες συχνά να εργάζεται στον κήπο, φορώντας ένα τριμμένο ράσο, ή να διορθώνει τα υποδήματα των μοναζουσών.


Και όταν γινόταν άφαντος για ώρες πολλές, μάντευες ότι ήταν κλεισμένος στο κελλί του για να ανατείνει τον νου του προς τον Θεό, διά της νοεράς προσευχής. Παρ’ όλο πού εμάκρυνε από κάθε επαφή με τον κόσμο και είχε αυστηρώς ρυθμίσει τις επισκέψεις στο μοναστήρι, η φήμη των αρετών και χαρισμάτων, πού αξιώθηκε από τον Θεό, εξαπλώθηκε στην περιοχή και οι πιστοί έρχον­ταν προς αυτόν, ελκόμενοι όπως το μέταλλο από τον μαγνήτη.


Θεράπευσε πολλούς λαϊκούς και μοναχές από τις ασθένειες πού τους τα­λαιπωρούσαν, έφερε τη βροχή στο νησί πού υπέφερε από την ξηρασία, ανακούφιζε, παρηγορούσε, στήριζε...


Ήταν τα πάντα τοις πάσι, δυνάμενος τα πάντα διά του Χριστού πού ενοικούσε σε αυτόν διά της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Είχε οικειότητα με τους αγίους και την Πανα­γία πού συχνά του φανερώνονταν κατά τη θεία Λειτουργία ή στο κελλί του. Παρά τις δυσκολίες της περιόδου μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, απαγόρευσε αυστηρά στις μοναχές του να αποθηκεύουν οτιδήποτε για την τροφή τους, αλλά διέταξε να μοιράζουν το πλεόνασμα στους φτω­χούς, εναποθέτοντας τη μέριμνα της συντηρήσεως της μονής στην Πρό­νοια του Θεού.


Πέραν των άλλων καθηκόντων του, ο Νεκτάριος βρήκε τον χρόνο να συντάξει πλήθος έργων θεολογίας, ηθικής και εκκλησια­στικής ιστορίας για τη στερέωση της Εκκλησίας της Ελλάδος στην ιερά Παράδοση των Πατέρων, πού αγνοούνταν τότε συχνά εξαιτίας δυ­τικών επιδράσεων. Ζώντας λοιπόν ως εν σαρκί άγγελος και αυγάζοντας γύρω του τις ακτίνες του ακτίστου φωτός της Χάριτος, ο μακά­ριος υπέστη πάλι συκοφαντίες και άδικες κατηγορίες για το μοναστήρι του, από μέλη της ιεραρχίας. Υπέμεινε τις τελευταίες αυτές δοκιμασίες με την υπομονή του Χριστού: αγόγγυστα και δίχως να εξανίσταται.


Τότε προσβλήθηκε από μία επώδυνη αρρώστια για περισσότερο από ενάμιση χρόνο. Ευχαρίστησε τον Θεό για τη δοκιμασία αυτή και προσ­πάθησε να κρατήσει μυστική την ασθένειά του μέχρι τις τελευταίες στιγμές του. Αφού πήγε να προσκυνήσει για τελευταία φορά την εικόνα της Θεοτόκου πού βρισκόταν όχι μακριά από το μοναστήρι, ανήγγειλε στις μαθήτριες του την επικείμενη εκδημία του και μεταφέρθηκε σε ένα νοσοκομείο στην Αθήνα, όπου μετά από πενήντα ημέρες οδύνης την οποία υπέμεινε με μία υπομονή πού οικοδομούσε όλους όσοι τον πλη­σίαζαν, παρέδωσε εν ειρήνη την ψυχή του στον Θεό στις 8 Νοεμβρίου του 1920. Οι πιστοί της Αίγινας, οι μαθήτριες του και όλοι οι χριστιανοί πού τον είχαν πλησιάσει, έκλαψαν για την απώλεια του πράου και σπλαγχνικού μαθητή του Χριστού, πού όλη του τη ζωή υπέστη διαβο­λές, διώξεις και άδικες κατηγορίες παίρνοντας ως τύπον και υπογραμμό του τα θεία Πάθη του Κυρίου. Ο Θεός όμως τον εδόξασε και από την ώρα της κοιμήσεώς του τα θαύματα περίσσευσαν και περισσεύουν καθημερινά ως σήμερα για εκείνους πού πλησιάζουν με πίστη τα λείψανά του ή εμπιστεύονται την ισχυρή του μεσιτεία.


Το σώμα του αγίου παρέμεινε θαυματουργικά άφθαρτο περισσότερο από είκοσι χρόνια, αναδίδοντας ουράνια και λεπτή ευωδία. Στα 1953, όταν έλυωσε τελικά κατά τούς φυσικούς νόμους, έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του και διαπιστώθηκε τότε ότι αναδιδόταν έντονα η ίδια ευωδία. Δεν έπαυσε έκτοτε να χαροποιεί τούς πιστούς πού πλησιάζουν τα τίμια αυτά λείψανα, δίνοντάς τους τη διαβεβαίωση ότι ο άγιος Νε­κτάριος βρήκε τη θέση του κοντά στον Θεό, στις μονές των αγίων. Η τιμή του αναγνωρίσθηκε επισήμως το 1961 και η εξιστόρηση των θαυμά­των του δεν παύει να γράφεται καθημερινά.


Ο τάφος του, στην Αίγινα, έγινε ένα από τα πιο πολυσύχναστα προσκυνήματα στην Ελλάδα.


Από το ΝΕΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗ

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ

Άθεοι Ταλιμπάν τού ιδεολογήματος τού "Εθνικού Κράτους" επιβάλλουν την παράλογη ιδεολογία τους με δικαστικές αποφάσεις

Αντιδράσεις στη Ρώμη

Πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=1070725

Υπό το πρόσχημα τού... σεβασμού τής διαφορετικότητας, οι άθεες μειονότητες τών Ταλιμπάν τού Διαφωτισμού τής Δύσης ΚΑΤΑΠΙΕΖΟΥΝ τις θρησκευτικές πλειονότητες τών χωρών τους, δήθεν για να μην... ενοχλούν τις μειονότητες! Και τα ερωτήματα είναι: Γιατί να ενοχληθεί μία μειονότητα από το θρησκευτικό σύμβολο τής πλειονότητας τής χώρας; Αυτοί δεν πρέπει να σεβασθούν την πίστη τής πλειονότητας;

Και γιατί δεν κατεβάζουν επίσης και τις σημαίες και τα εθνικά σύμβολα, για να μην... ενοχλούν τις εθνικές μειονότητες τής χώρας; Ο Αθεϊστικός παραλογισμός και η ιδεολογική τρομοκρατία τού Διαφωτισμού δείχνουν το σκοταδιστικό του πρόσωπο, φανερώνονται στο ακόλουθο άρθρο από την εφημερίδα "Τα Νέα", που δημοσίευσε την ακόλουθη είδηση:

"Το ΕΔΑΔ καταδίκασε την Ιταλία για την ύπαρξη σταυρού στις σχολικές αίθουσες. Ο σταυρός κρίθηκε ότι είναι ενάντια στο δικαίωμα των γονέων να ανατρέφουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους και στο δικαίωμα των μαθητών στην ελευθερία θρησκεύματος.
Η ενάγουσα ήταν η Σόλιε Λάουτσι, μια Ιταλίδα από το Αμπανο Τέρμε.

Τα παιδιά της, Ντατάικο και Σάμι Αλμπερτίν, ηλικίας 11 και 13 ετών αντίστοιχα, παρακολουθούσαν μαθήματα στο δημόσιο σχολείο της πόλης. Σε όλες τις τάξεις του σχολείου υπήρχε κρεμασμένος σταυρός. Η Λάουτσι έκρινε ότι η ύπαρξη σταυρού ήταν αντίθετη με το λαϊκό χαρακτήρα του Κράτους και του σχολείου. Επικαλέστηκε μάλιστα και μία δικαστική απόφαση που είχε κρίνει την ύπαρξη σταυρού στα εκλογικά κέντρα αντίθετη προς το λαϊκό χαρακτήρα του κράτους.

Στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας η κυβέρνηση υποστήριξε ότι η ύπαρξη σταυρού στις τάξεις είναι λογική, καθώς ο σταυρός δεν είναι μόνο θρησκευτικό σύμβολο, αλλά και «σημαία» της μοναδικής εκκλησίας που αναφέρεται στο ιταλικό Σύνταγμα, σύμβολο του ίδιου του Κράτους.

Ωστόσο, οι δικαστές στο Στρασβούργο έκριναν ότι ο σταυρός μπορεί εύκολα να ερμηνευθεί από τους μαθητές όλων των ηλικιών ως θρησκευτικό σύμβολο, σύμβολο που μπορεί να ενοχλήσει μαθητές άλλων θρησκευμάτων ή άθεους. Επεδίκασε μάλιστα το ποσό των 5.000 ευρώ στην ενάγουσα για ηθική βλάβη.Η Ιταλίδα υπουργός Παιδείας κατεφέρθηκε εναντίον της «ιδεολογικής» απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Η ύπαρξη σταυρού στις σχολικές αίθουσες δεν σημαίνει προσκόληση στον καθολικισμό, αλλά είναι ένα σύμβολο της παράδοσής μας» δήλωσε η υπουργός σύμφωνα με το πρακτορείο Ansa".

Μετά απ' αυτό το δημοσίευμα, δικαίως θα ρωτήσουμε κι εμείς:

1. Γιατί να ενοχληθούν οι μειονότητες από το θρησκευτικό σύμβολο της ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ μιας χώρας, σε μια ευνομούμενη Δημοκρατική κοινωνία; Μήπως τελικά, οι μειονότητες είναι αυτές που ΔΕΝ σέβονται την ελευθερία τών συμπολιτών τους να θρησκεύουν;

2. Μήπως πρέπει να κατεβάσουμε τις σημαίες και τα λοιπά εθνικά μας σύμβολα από τα σχολεία, για να μην ενοχλούμε τους αλλοεθνείς που ζουν στη χώρα μας; Εάν δεν τους ενοχλεί η εθνότητά μας με τα εθνικά μας σύμβολα, γιατί να τους ενοχλεί η θρησκεία μας με τα δικά της σύμβολα;

3. Μήπως πρέπει στα σχολεία μας να κυκλοφορούν τα παιδιά μας με κουκούλες, για να μη φαίνεται το λευκό τους δέρμα, στους μαύρους, μελαμψούς ή κίτρινους συμμαθητές τους που έχουν άλλο χρώμα δέρματος, μήπως και τους κάνουν να νιώσουν μειονεκτικά;

Εάν λοιπόν δεν ενοχλεί το εθνικό σύμβολο, ή το χρώμα τού δέρματος, γιατί λυσσάνε με τα θρησκευτικά σύμβολα τής κάθε πίστης; Μήπως αυτό που τους ενδιαφέρει τελικά, ΔΕΝ είναι η δήθεν ελευθερία τών μειονοτήτων, (μια και ΔΕΝ τίθεται θέμα ελευθερίας τους εδώ), αλλά στόχο έχουν ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ με το ζόρι στους πληθυσμούς τον θρησκευτικό αποχρωματισμό τους, ως ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΔΟΓΜΑ τού Φράγκικου Διαφωτισμού, που με δόλο και ΒΙΑ τόσους αιώνες επιβάλλεται στις χώρες τής γης;

Είναι καιρός οι λαοί να ξυπνήσουν και να αντιπαρατεθούν σθεναρά σε όλες αυτές τις αθεϊστικές μειονότητες που προσπαθούν να επιβάλλουν την παράλογη θέλησή τους, και την αθεϊστική θρησκεία τους με απαγορεύσεις και σοφιστείες. Και τουλάχιστον στη χώρα μας, πρέπει από τώρα να σκεφθούμε τρόπους να ακυρώσουμε τα αθεϊστικά τους σχέδια, που ΣΥΝΤΟΜΑ θα χτυπήσουν και τη δική μας πόρτα.

Ν. Μ.

ΠΗΓΗ: ΟΟΔΕ

Σχόλιο: Κύριε, όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας, φρίττει γαρ και τρέμει μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν, ότι νεκρούς ανιστά και θάνατον κατήργησε, δια τούτο υμνούμεν την ταφήν Σου και την Έγερσιν.