Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009

ΙΔΟΥ ΠΟΙΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΑΝ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ

Από χθες ο τάφος του Αγ. Διονυσίου στο Παλαιό μοναστήρι, η θαυματουργική εικόνα του Αγίου καθώς και τα Άγια Λείψανά του ευωδίαζαν τρελά! Κανείς δεν ήξερε τί ακριβώς επρόκειτο να συμβεί την επόμενη μέρα (δηλ. σήμερα).


Ο Άγιος φώτισε τον Ηγούμενο την ώρα της προγραμματισμένης και πολυδιαφημιζομένης πορείας να κάνουμε παράκληση στον Άγιο Διονύσιο αλλά απ’ ό,τι φαίνεται τα δαιμόνια κάηκαν μπροστά στη προσευχή και τη θέα του λειψάνου του προστάτου της Μονής και έβαλαν δυστυχώς τους ευεργετημένους από το μοναστήρι συμπολίτες- αδελφούς μας να ορμίσουν κατά πάνω μας… Τα στιγμιότυπα αποτυπώθηκαν άλλωστε στις φωτογραφίες που και εσείς βλέπετε… Η αστυνομία και πάλι απούσα…
Εδώ και μέρες υπήρχαν παντού πανώ, φυλλάδια ενώ ραδιόφωνα και τηλεοράσεις καλούσαν τους κατοίκους να ξεσηκωθούν! Το αποτέλεσμα ήταν να ανταποκριθούν μόνο καμμιά εκατοσταριά πολίτες, δηλ. αποτυχία στο τετράγωνο!...

Τελικά είναι ολοφάνερο ότι υπάρχει καλοστημένο σχέδιο εναντίον των Ιερών Μονών. Προς το παρόν σιωπώ… θα ρθεί όμως και ο καιρός « του λαλείν»…

Ο Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Κατερίνης (Ευαγγελικός το θρήσκευμα), μιλώντας στην πλατεία Λιτοχώρου σήμερα στο συλλαλητήριο διαμαρτυρίας κατά του ηγούμενου Μάξιμου είπε και το χαρακτηριστικό ρητό : "Όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος"... Και πράγματι λίγη ώρα αργότερα έπεφτε αρκετή "ράβδος" μπροστά στο μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου... Εναντίον της Ευαγγελικής Εκκλησίας θα τα έλεγε αυτά τα περί ράβδου ο κ. Πρόεδρος;



Άγριες συμπλοκές στο μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου στο Λιτόχωρο




Απίστευτες σκηνές βίας εκτυλίχτηκαν σήμερα στις 12:30 το μεσημέρι μπροστά στην πόρτα του μοναστηριού του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω μετά την πορεία διαμαρτυρίας που είχε οργανώσει προς το μοναστήρι από το Λιτόχωρο ο δήμαρχος και η δημοτική επιτροπή αγώνα εναντίον του ηγούμενου της μονής, Μάξιμου, για τη γνωστή περίπτωση των υπό διαμάχη 4.500 στρεμμάτων, όπου εμπλέκονται οι αντιμαχόμενες πλευρές.

Μετά το συλλαλητήριο που οργανώθηκε στην πλατεία Λιτοχώρου εν απουσία όλων των βουλευτών της Πιερίας, αλλά και του Νομάρχη, κάτι που τονίσθηκε από το μικρόφωνο από τους οργανωτές, και μίλησαν ο δήμαρχος Λιτοχώρου Σάκης Τσιφοδήμος, ο δήμαρχος Δίου Γρηγόρης Παπαχρήστου, η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Ευαγγελία Αμανατίδου και ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Κατερίνης Τάκης Λεμονόπουλος, ο οποίος είπε και τη φράση προς τους συγκεντρωθέντες : "όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος", κατόπιν ακολούθησε πορεία προς το μοναστήρι με επικεφαλής τον δήμαρχο Λιτοχώρου.Στο μοναστήρι είχαν συγκεντρωθεί αρκετοί πιστοί μπροστά στην είσοδο προκειμένου να συμπαρασταθούν στον ηγούμενο Μάξιμο. Όταν έφτασε η πορεία με τους διαδηλωτές, αυτοί μπήκαν μέσα στο προαύλιο και επιχείρησαν να εισέλθουν μέσα στο μοναστήρι, διασπώντας τον κλοιό που είχαν δημιουργήσει παρατεταγμένοι οι αντιδιαδηλωτές, άντρες, γυναίκες και παιδιά.
ΞΥΛΟ ΜΕΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΏΝ ΨΑΛΜΩΝ

Μόλις ήρθαν σε επαφή οι δύο πλευρές, άρχισαν οι φραστικές επιθέσεις και σε λίγη ώρα η είσοδος του μοναστηριού είχε μετατραπεί σε ένα απέραντο ρινγκ και έπεφτε τέτοιο άγριο ξύλο, όπου για δεκαπέντε λεπτά περίπου δεν ήξερες ποιος έδερνε ποιον, ενώ από τα μεγάφωνα ακούγονταν εκκλησιαστικοί ψαλμοί που έψελναν καλόγεροι και πολίτες.Η αστυνομική δύναμη ήταν μικρή και ανήμπορη να επέμβει και ενώ στο διαδίκτυο και στον τοπικό τύπο είχε γραφτεί ότι ενδέχεται να σημειωθούν σοβαρά επεισόδια, όπως και έγινε σήμερα.Κάποιοι όφειλαν να είχαν λάβει τα κατάλληλα μέτρα αποτροπής τέτοιων άγριων συμπλοκών μπροστά στο μοναστήρι που αποτελούν ντροπή για όλους.
Γ.Κ



ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΣΥΜΕΩΝ
ΙΕΡΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ & ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ ΜΟΝΗ ΑΓ.ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩΛΙΤΟΧΩΡΟ-ΠΙΕΡΙΑΣΤ.Κ. 602 00
ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

Σάββατο 4 Ιουλίου 2009

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΚΑ

Σας προσκαλούμε


Την Tετάρτη 8 Ιουλίου και ώρα 18και30 στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ για διαμαρτυρία σχετικά με το σύστημα ΑΜΚΑ


Για περισότερες πληροφορίες καλέστε 2105220741 και στο 2109573087 και στο 6978760514 όσοι ειναι απο Θεσσαλονίκη θα μεταβούν με πούλμαν για περισσοτερα καλέστε 6977980725 κο ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ για να κλείσετε θέσεις. Σας περιμένουμε Όλους ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΠΥΡΙΝΗ ΡΟΜΦΕΑ ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΤΗΣ ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

ΑΓΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ!

Ο μακαριστός Γέρων Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός, αυτή η κορυφαία μορφή του Ορθοδόξου μας Μοναχισμού, έφυγε προς την Άνω Ιερουσαλήμ, που τόσο αγάπησε και πόθησε.

http://egolpio.wordpress.com/2009/07/01/g-iwshf/

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009

Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

ΠΡΟΣ ΤΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ;

Του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού,
Ομ. Καθηγητού Πανεπιστημίου


Με τις τελευταίες δηλώσεις του «urbi et orbi» ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ’ δεν μας αιφνιδίασε. Διότι δεν είναι η πρώτη φορά, που διακηρύσσει την εκκλησιολογική συνείδηση του Παπισμού. Το ίδιο είχε πράξει και πέρυσι, πριν μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη, προσκεκλημένος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Και ποιες είναι οι δηλώσεις αυτές που με απόλυτη ο­μοφωνία δημοσίευσε ο ελλαδικός και παγκόσμιος Τύ­πος.

Η Ρώμη διεκδικεί την ταυτότητα της «μοναδι­κής πραγματικής Εκκλησίας του Χρίστου στον κό­σμο», χωρίς να είναι πρόθυμη να απαρνηθεί στο ελά­χιστο την πεποίθηση της αυτή. Αναγνωρίζει μεν, ότι υπάρχουν και εκτός της «Καθολικής Εκκλησίας πολ­λά στοιχεία καθαγιασμού και αλήθειας» (σημ.: Έτσι σώζεται «ως δια πυρός» ο διαχριστιανικός και πανθρησκειακός διάλογος!), αλλά ο Παπισμός είναι η μό­νη αληθινή Εκκλησία του Χριστού. «Οι Ορθόδοξες Εκκλησίες» (όχι Η Ορθόδοξος Εκκλησία) είναι μεν «εκκλησίες», αλλά πάσχουν από ένα «έλλειμμα», μη αναγνωρίζοντας τον Πάπα ως διάδοχο του (Αποστό­λου) Πέτρου, αρνούμενες δηλαδή, ή μη δεχόμενες ακόμη, το παπικό Πρωτείο, που θεμελιώνεται στην πε­ρί Πέτρου παπική διδασκαλία. Όταν αυτά δεν τα λέ­γει ένας οιοσδήποτε Πάπας, αλλά ο σημερινός, που είναι σπουδαίος ρωμαιοκαθολικός δογματολόγος, το πράγμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.
Έχουμε εισέλθει, οι Ορθόδοξοι, σε διάλογο με τον Παπισμό, ο όποιος (διάλογος), μάλιστα ανανεώ­θηκε τελευταία με την συγκατάθεση των Οίκουμενιστών μας, που δέχονται στην πράξη τις δηλώσεις του Πάπα. Άρα προχωρούμε με βάση την φιλοσοφι­κή αρχή της «λήψεως του αιτουμένου», κάτι που ση­μαίνει την εκ μέρους μας «ελλειμματική», πράγματι, συμμετοχή, όσον αφορά στην δική μας αυτοσυνειδη­σία και το εκκλησιαστικό αυτοσυναίσθημά μας. Με μειωμένο αυτοσυναίσθημά και αναγνώριση του «εκκλησιαστικού ελλείμματος» μας αδικούμε και αρνούμεθα την Ορθοδοξία των Αγίων μας, όλων των αιώνων, συνομολογώντας σιωπηρά την κατά τον Πάπαν μη πληρότητα της Εκκλησίας μας. Πό­σο μάλλον, όταν ο Πάπας δεν παραλείπει να προσθέ­σει: «Ο διάλογος δεν μπορεί να είναι μία αφορμή, για να προσαρμόσει ή να μαλακώσει αυτό που πι­στεύει (ό Παπισμός) ότι είναι»! Καμμία διάθεση, δη­λαδή, υποχωρήσεως εκ μέρους του.

Το αστείο εδώ, και τραγικό συνάμα, είναι, ότι οι οικουμενιστές Ποιμενάρχες μας διακηρύσσουν ότι μετέχουμε στους θεολογικούς διάλογους, για να δια­φωτίσουμε και διδάξουμε τους ετεροδόξους! Βέβαια, η Χάρη του Θεού πολλά πράγματα μπορεί να μετα­βάλει, οδηγώντας σε ανατοποθετήσεις και τελικά στην μετάνοια. Δεν είναι όμως αυτό το πρόβλημα, ούτε βοηθούν την ενεργοποίηση της Θείας Χάριτος μέσα μας η δουλική συμμετοχή στον διάλογο και οι χαλαρές «αντιδράσεις», που απλώς επιβεβαιώνουν την πολύ γνωστή στο Βατικανό ηττοπάθεια και αδυναμία μας. Δεν θα ήταν λογικό να λεχθεί, με αξιο­πρέπεια και αγάπη για την Αλήθεια, στον Πάπα, ό­τι, εφ’ όσον γίνονται παρόμοιες δηλώσεις, η συμμε­τοχή μας στον διάλογο είναι μάταιη και συνιστά a priori παραδοχή του παπικού Πρωτείου και τής μοναδικότητας της Λατινικής Εκκλησίας;

Το πρόβλημα, συνεπώς, δεν είναι ο Πάπας, που, μέσα σε ένα παραλήρημα εξουσιαστικής υπεροψίας, συνεχίζει τις ίδιες παπικές διακηρύξεις και για επί­δειξη δυνάμεως στο εσωτερικό του Παπισμού και για την ανάκτηση του αμφισβητουμένου κύρους της Παποσύνης.
Το πρόβλημα είμαστε εμείς και κυρίως οι βασι­κά υπεύθυνοι, οι Ποιμένες. Στο σημείο αυτό και εις μνημόσυνον του αισθάνομαι την ανάγκη να μνησθώ του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, όταν ρω­τούσε εμάς τους κατ’ επάγγελμα, Θεολόγους των Πα­νεπιστημίων. «Είναι Εκκλησία το Βατικανό;». Όσα αρνητικά θα μπορούσε κάποιος να προσάψει στον τέως Αρχιεπίσκοπο, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ότι την Πίστη δεν την έβλαψε. Ενθυμούμαι, μάλιστα, την σύνεση, που επέδειξε το 1993, μετά την ουνιτική απόφαση τού Balamand, την όποια η Εκκλησία τής Ελλάδος (τότε…) δεν είχε προσυπογράψει.

Ό μακαριστός παπα-Γιάννης Ρωμανίδης έλεγε στα τελευταία χρόνια της ζωής του: «Από τώρα και στο έξης το πρόβλημα θα είναι οι Δεσποτάδες μας. Ποια πίστη έχουν»! Αυτό το ζούμε όλοι μας. Πολλές φορές μου έρχεται στη μνήμη ο λόγος του Αποστό­λου Παύλου στις Πράξεις (20, 28 έ.) για «λύκους βα­ρείς» πού θα διεισδύσουν στο εκκλησιαστικό σώμα, «μη φειδόμενοι του ποιμνίου». Και όλοι οι ερμηνευ­τές, παλαιότεροι και νεότεροι, ταυτίζουν τους «λύ­κους» αυτούς με τους αιρετικούς, και πολύ ορθά. Δεν είναι παρά ψευδοποιμένες, που θα εμφανίζονται με το ένδυμα του ποιμένος, ενώ στην ουσία θα είναι λύ­κοι και μάλιστα «βαρείς», δηλ. τυραννικοί και σκλη­ροί. Βαρύτητα, όμως, ερμηνευτικά έχει η φράση του στ. 30, «και εξ υμών αυτών»! Παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος: «Και το χαλεπώτερον, ότι αυτούς τούτους εξ αυτών αναστήσεσθαι λέγει, ο και σφό­δρα έστι βαρύ, όταν εμφύλιος ο πόλεμος ή». Η ιστο­ρική πραγματικότητα δείχνει, ότι ο Απόστολος δεν μιλούσε μόνο για την εποχή του.

Είναι δυνατόν, λοιπόν, μετά από αυτά, ορθόδο­ξος Επίσκοπος να θέτει το ερώτημα: «Άλλαξε τίπο­τα στην Ορθοδοξία με το που ήλθε ο πάπας;» (Εν­νοούσε την έλευση του στην Ελλάδα το 2001). Αντι­δρώντας τότε, αναγκασθήκαμε νά δηλώσουμε δημό­σια: «Τι άλλο ήθελε ο Πάπας; “Τα πήρε όλα και έ­φυγε”»! Ποια ήσαν αυτά τα «όλα»; Απλούστατα, η υποδοχή και αναγνώριση του ως γνησίου επισκό­που της Εκκλησίας του Χριστού, παρά τα παπικά δόγματα (πρωτείο, αλάθητο και το παπικό κοσμικό κράτος), που αφορούν κάθε δυνατότητα στον Παπι­σμό να εμφανίζεται και να διεκδικεί τον χαρακτηρι­σμό «εκκλησία».

Δεν είναι, δυστυχώς, μόνο η απουσία θεολογικών προϋποθέσεων ή η υπόταξη και το θάψιμο τους σε ­οποιεσδήποτε συμβατικότητες ή ενδοκοσμικές και αν­τιχριστιανικές προσδοκίες, που μας κάνει να διαμαρτυρόμεθα. Είναι κυρίως η τόσο εύκολη απεμπόληση της Πίστεως των Αγίων μας όλων των αιώνων, χω­ρίς την οποία σωτηρία, δυνατότητα θεώσεως, δεν εί­ναι δυνατόν να υπάρξει. Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι Ποιμένες ενεργούν με τη συνείδηση και καταστροφι­κή διάθεση των «λύκων» των Πράξεων κατασπαρά­ζοντας πνευματικά οι ίδιοι το ποίμνιο, που ο Κύριος τους ενεπιστεύθη (πρβλ. Ίω. 22, 15-17).

Υπάρχει, όμως, και κάτι πρακτικά χειρότερο. Οι Δυτικοί γνωρίζουν τις αδυναμίες μας και τον τρόπο σκέψεως μας και γι’ αυτό δεν ανησυχούν. Όλα τα βλέπουν δικά τους και προ του διαλόγου, που, όπως γίνεται, δεν είναι παρά επανάληψη ή συνέχεια της ουνιτικής ψευδοσυνόδου της Φλωρεντίας (1439). Επί τέλους, ότι δεν πέτυχε ο Παπισμός στη διάρκεια της δουλείας (λατινοφραγκικής και οθωμανικής) με τις πιέσεις, να επιβάλει δηλαδή την απόφαση της Φλωρεντίας, το επιτυγχάνει σήμερα με την συγκα­τάθεση των ίδιων των Ποιμένων μας! “Ε, τότε, μας ταιριάζει ο χαρακτηρισμός των (πολιτικά) γραικύ­λων από τον μακαρίτη ποιητή μας Κωστή Παλαμά:

Δεν έχεις, ‘Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, Ραγιάδες έχεις, Μάννα Γη, σκυφτούς για το χαράτσι. Κούφιοι και οκνοί, καταφρονάν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,των Ευρωπαίων περιγελά και των αρχαίων παλιάτσοι…

Τηρουμένων των αναλογιών, αυτό ισχύει για τούς οικουμενιστές Ποιμένες της εποχής μας. «Των παπι­κών περιγελά» καταντούν και των «Πατέρων μας παλιάτσοι». Υπάρχει κάτι χειρότερο και απαισιώτερο από αυτό; Ο Θεός να μας ελεήσει και να μας οδη­γήσει στην μετάνοια, με τούς τρόπους που Αυτός γνωρίζει….

π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

(Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημ. «Ορθόδοξος Τύπος» 3.8.2007).
Αναδημοσίευση απο το ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009

ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ ΤΗ ''ΜΕΤΑΛΗΨΗ'' ΤΗΣ ΟΣΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ!

Ο Ρωμαιοκαθολικοί, όπως έχουμε ήδη αναφέρει και σε προηγούμενη ανάρτησή μας "Οι παπικές πλάνες" δεν πιστεύουν στις άκτιστες ενέργειες του Θεού και δέχονται ως κτιστή τη Θεία Χάρη.

Έτσι γι αυτούς η Θεία Κοινωνία "καταντά" μια απλή συμβολική ενέργεια, μη πιστεύοντας ότι καταλύεται σώμα και αίμα Χριστού. Γι' αυτό με αφορμή την καινούργια γρίπη τύπου Α ή αλλιώς γρίπη των χοίρων, θεωρώντας τη Θεία Κοινωνία μέσο της μετάδοσης του ιού την απαγόρευσαν!!!



Πρωτοφανή μέτρα για την αντιμετώπιση της γρίπης τύπου Α λαμβάνει η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της Αυστραλίας, φτάνοντας στο σημείο να απαγορεύσει ακόμα και τη Θεία Κοινωνία στους πιστούς, υπό το φόβο μετάδοσης της νόσου... Ο Αρχιεπίσκοπος της Καθολικής Εκκλησίας στην χώρα, Ντένις Χαρτ, ζήτησε από τους ιερείς της Αρχιεπισκοπής να μην κοινωνούν τους πιστούς και να πλένουν τα χέρια τους πριν την θεία λειτουργία.
Ο ιός της γρίπης των χοίρων πλήττει βάναυσα την Αυστραλία. Συνεχίζει να εξαπλώνεται και ο αριθμός των κρουσμάτων να αυξάνεται παρά τις προσπάθειες των υγειονομικών Αρχών της Αυστραλίας.
Υπό το φόβο της πανδημίας, όλοι οι δημόσιοι φορείς προχωρούν στη λήψη αυστηρών μέτρων για την αντιμετώπιση της νόσου, καθώς το νέο σκέλος της γρίπης μεταφέρεται με τον αέρα και μπορεί να μεταδοθεί ακόμα και με την απλή σωματική επαφή.
Έτσι ζητήθηκε και η συνδρομή της τοπικής Αρχιεπισκοπής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Ντένις Χαρτ υποχρεώθηκε να λάβει πολύ αυστηρά μέτρα και με σχετική εγκύκλιο του ανακοίνωσε ένα «Δεκάλογο» προς τους ιερείς και τους εκκλησιαζομένους σε μια ύστατη προσπάθεια να αποτραπεί η μετάδοση της νόσου των χοίρων μέσα στο εκκλησίασμα. Έτσι, ζήτησε από τους ιερείς της Αρχιεπισκοπής να μην κοινωνούν τους πιστούς και να πλένουν τα χέρια τους πριν την θεία λειτουργία. Παράλληλα, συμβούλεψε και τους εκκλησιαζόμενους να μην ανταλλάσουν μεταξύ τους χειραψίες κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας.
Αναφερόμενος στα έκτακτα μέτρα, ιερέας της Μελβούρνης είπε ότι στην εκκλησία του, αντί να ανταλλάσουν ευχές δια χειραψίας, οι πιστοί εφαρμόζουν τον ασιατικό τρόπο χαιρετισμού, κάνοντας μια ελαφριά υπόκλιση και λέγοντας «η ειρήνη μαζί σου».

www.egolpio.com
egolpio.wordpress.com

Σχόλιο Ελληνορθόδοξου: Εδώ δε χρειάζονται σχόλια. Το μόνο που μπορούμε να προσθέσουμε είναι η υπενθύμιση στους ''φίλους'' μας τους Παπικούς, ότι η Ορθοδοξία είναι η ΜΟΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ που ίδρυσε ο Θεάνθρωπος Χριστός. Προς απόδειξιν τούτου παραθέτουμε το παράδειγμα του γέροντος Ευμενίου, ο οποίος κοινωνούσε απο το ίδιο δισκόπότηρο με τους ασθενείς που έιχαν λοιμώδεις νόσους:http://www.youtube.com/watch?v=vTQS-dxosjg&feature=rec-HM-fresh+div

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΙ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ;

Απο τον καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη.



Πηγή: ''Εν Συνειδήσει" , Έκτακτη έκδοση της Ι. Μονής Μεγάλου Μετεώρου.


και