ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ

'' Στις 30-3-2001, ο Ηλίας και η Θεοφανώ Τσιραμπίδη, απο το Δροσάτο του Κιλκισίου, πήγαν το παιδί τους, τον Μιχαλάκη, ηλικίας τεσσεράμισυ ετών, επειγόντως σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, με ανυπόφορο κοιλόπονο. Μετά τις απαραίτητες εξετάσεις, χειρουργήθηκε επί τρεισήμισυ ώρες και του αφαιρέθηκε μισό μέτρο σάπιο έντερο. Οι γιατροί τους είπαν ότι το παιδί πέρασε πολύ μεγάλη δυσκολία, αλλά ακόμη δεν ξεπέρασε τον κίνδυνο. Το βράδυ της Δευτέρας ώς το επόμενο πρωϊ είχε σαράντα+ πυρετό. Την Τρίτη μεταφέρθηκε επειγόντως στην μονάδα εντατικής θεραπείας με σηψαιμία και οξύ αναπνευστικό πρόβλημα. Οι ελπίδες να ζήσει ήταν ελάχιστες.

Στο μεταξύ, χωρίς να γνωρίζει τίποτα, μία γειτόνισσα, βλέπει σε όνειρο τον Άγιο Ραφαήλ τον νεοφανέντα και της λέει: '' Αντωνία, εγώ θα φύγω, εσύ δε με χρειάζεσαι άλλο. Θα πάω στον Ηλία, εκείνος με έχει ανάγκη τώρα!''. Η γυναίκα έμαθε αργότερα για το παιδί. Μία γνωστή οικογένεια απο τη Γουμένισσαπήγε στον Άγιο Ραφαήλ στην γρίβα της Γουμένισσας και, γονατιστή με τον ιερέα, διάβασαν παράκληση για τη σωτηρία του παιδιού. Ο αδελφός τους Αβραάμ το απόγευμ εκείνο πήγε στο άδειο σπίτι τους να κάνει Παράκληση στον άγιο Γεώργιο για την υγεία του Μιχάλη. Κάποια στιγμή, έλαμψε το δωμάτιο τόσο, που τρόμαξε.

Μετά απ'αυτά, η κατάσταση του παιδιού άρχισε συνέχεια να βελτιώνεται, μέχρι το Σάββατο του Λαζάρου που άνοιξε τα ματάκια του. Την Μεγάλη Δευτέρα ήταν εντελώς καλά και βγήκε απο τη Μονάδα εντατικής Θεραπείας. Μετά απο είκοσι τρείς μέρες νοσηλείας, έφυγαν απο το νοσοκομείο.

Όταν το παιδί συνήλθε, άρχισε να λεέι διάφορα: '' Εγώ πήγα στο χριστούλη και στην Παναγίτσα, ψηλά στον ουρανό, όπου έχει πολλά σύνεφα, με το άσπρο άλογο του Αγίου Γεωργίου. Είδα τον θείο Φάνη και τη Δεσπούλα, ήταν πολλοί άγνωτοι άνθρωποι, εκεί και φορούσαν χρυσά αγγελουδίστικα ρούχα και όλοι τραγουδούσαν... Ο Χριστούλης και η Παναγίτσα με ρώτησαν άν έχω αδέρφια, πώς τα λένε και μου είπαν να μη φοβάμαι, γιατί θα παω πάλι στη μαμά και τα αδέλφια μου. Τότε εγώ είπα πώς δε ξέρω πως να πάω εκεί. '' Με το άλογό μου'', είπε ο Άγιος Γεώργιος. ''Μη φοβάσαι θα το οδηγήσω εγώ''. Ο Μιχάλης είναι πιά γερό παιδί, όπως και πρίν.

Απο το εκπληκτικό βιβλίο: '' Ο ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΡΟΦΘΑΝΩΝ ΕΙΣ ΒΟΗΘΕΙΑΝ'' απο τις Εκδόσεις της Ιεράς Καλύβης '' ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ'', Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.

Ο Π.Ο.Υ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποίησε για την εκτεταμένη χρήση της ομοιοπαθητικής που παρατηρείται σε ανθρώπους με τον ιό HIV, φυματίωση ή ελονοσία.

Η προειδοποίηση έρχεται ως απάντηση στις εκκλήσεις πολλών νέων ερευνητών που φοβούνται ότι η εξάπλωση της ομοιπαθητικής στον αναπτυσσόμενο κόσμο μπορεί να θέσει τη ζωή των ανθρώπων σε κίνδυνο. Όπως επισημαίνουν ειδικοί σε ζητήματα φυματίωσης του ΠΟΥ, η ομοιοπαθητική δεν έχει θέση ως μέρος της θεραπείας της ασθένειας.

Σε επιστολή προς τον ΠΟΥ τον Ιούνιο, γιατροί από τη Βρετανία και την Αφρική ανέφεραν: «Καλούμε τον Οργανισμό να καταδικάσει την ομοιοπαθητική για τη θεραπεία της φυματίωσης, παιδικής διάρροιας, γρίπης, ελονοσίας και HIV. Εμείς που εργαζόμαστε στις αγροτικές και φτωχές περιοχές, αντιμετωπίζουμε ήδη τεράστια προβλήματα να παρέχουμε την ιατρική βοήθεια που απαιτείται».

Ο Δρ. Ρόμπερτ Χάγκαν, ερευνητής βιομοριακής επιστήμης στο πανεπιστήμιο του St. Andrews, δήλωσε: «Χρειαζόμαστε κυβερνήσεις που να αναγνωρίζουν τους κινδύνους επέκτασης της ομοιοπαθητικής για τη θεραπεία επικίνδυνων ασθενειών».

Από τη μεριά του, ο Δρ. Μάριο Ραβιλιόνε, διευθυντής του τμήματος Περιορισμού της Φυματίωσης στον ΠΟΥ, επεσήμανε: «Οι οδηγίες του ΠΟΥ για τη θεραπεία και διαχείριση της φυματίωσης, καθώς και οι Διεθνείς Οδηγίες, δε συνιστούν τη χρήση ομοιοπαθητικής».

Απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΠΗΓΗ: ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

'' ΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ'', βιβλίο του Σεβ. Μητροπολίτου κ.κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ, το βιβλίο του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ, σε ηλεκτρονική μορφή, που αποκαλύπτει όλες τις πλάνες του Παπισμού, και αποδεικνύει ότι ο Ρωμαιοκαθολικισμός, όχι μόνο Εκκλησία δεν είναι, αλλά μια αίρεση...

http://www.oodegr.com/oode/biblia/serafeim_papismos/perieh.htm

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-ΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ 1-0

ΑΠΟ: Μέλος της ΝΕ.Ο.Σ (Νεολάια Ορθοδόξου Συναγερμού)

http://melostisneos.wordpress.com/2009/08/22/%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-1-0/

Ο ΑΓΙΟΣ ΗΛΙΑΣ Ο ΝΕΟΣ (823-903)

Άγιος Ηλίας ο Νέος ((823 - 903)

Όπως αναφέρεται στον βίο του ο όσιος γεννήθηκε στην Έννα της Σικελίας και έλαβε το όνομα Ιωάννης. Ο ανώνυμος βιογράφος του πληροφορεί ότι σε ηλικία δώδεκα ετών δίδασκε με σοφία τους μεγαλυτέρους, ώστε «διδάσκοντος αυτού, οι φιλόκαλοι πάντες έχαιρον. εώρων γαρ εν παιδική ηλικία γηραιόν φρόνημα, και οι μεν ως προφήτη προσείχον, οι δε ως υπ' αγγέλων μεμυσταγωγημένω εθαύμαζον...».

1 Με την παιδική ηλικία του συμπίπτει η πρώτη περίοδος της Αραβοκρατίας της Σικελίας, ενώ και ο ίδιος δεινοπαθεί από τις αναστατώσεις της εποχής.

Πιάστηκε δύο φορές αιχμάλωτος. Την πρώτη σε μια επιδρομή Σαρακηνών και τη δεύτερη από Αγαρηνούς που τον πωλούν σε κάποιον ο οποίος τον μεταφέρει στην Αφρική (επικράτεια των Αγκλαβιτών, σημερινή Τυνησία και Αλγερία). Εκεί μεταπωλείται σε έναν πλούσιο βυρσοδέψη, ο οποίος τον εκτιμά και τον καθιστά πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του. Τα πράγματα αλλάζουν όταν επαναλαμβάνεται στη ζωή του η περιπέτεια του Ιωσήφ της Παλαιάς Διαθήκης. Η άρνηση του Ιωάννη να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της συζύγου του κυρίου του γίνεται αιτία σκευωρίας. Η αδικία διορθώνεται, όταν ο κύριός του συλλαμβάνει τη γυναίκα του με άλλον. Πληρώνοντας για την απελευθέρωσή του, φεύγει από το σπίτι εκείνο, μένοντας μόνος και προσευχόμενος.

Αποφασίζει να πάει στην Παλαιστίνη «ίνα το άγιον των μοναζόντων ενδύσηται σχήμα».2 Στην Αγία Πόλη φθάνει τον Απρίλιο, ενώ ο Πατριάρχης εκείνου του καιρού, Ηλίας,3 τον καλεί και συναντώντας τον «θεωρώ -έφη- εν κοσμικώ σχήματι μοναδικήν εν σοι και πολιτείαν και φρόνησιν. Του δε εξειπόντος αυτώ πάντα τα εν τη καρδία αυτού, λαβών αυτόν ο του Θεού ιεράρχης κάτεισιν έμπροσθεν του αγίου Κρανίου και, ποιήσας ευχήν επ' αυτώ, ενδιδύσκει αυτόν το άγιον των μοναζόντων σχήμα, Ηλίαν δε μετωνόμασεν αξιωθείς παρ' αυτού».

4 Επισκέπτεται τους Αγίους Τόπους και το Όρος Σινά, όπου διαμένει τρία χρόνια προκειμένου να λάβει τη βασική παίδευσή του ως μοναχός.5 Από το Σίναιον Όρος μεταβαίνει στην Αλεξάνδρεια και από εκεί προς την Περσία, προκειμένου να δει και προσκυνήσει τον τόπο όπου αγωνίσθηκαν οι τρεις Παίδες και ο προφήτης Δανιήλ. Αλλάζει όμως πορεία, ένεκα βαρβαρικής επανάστασης, και φθάνει στην Αντιόχεια. Διαμένοντας εδώ, πληροφορείται άνωθεν, ότι πρέπει να επιστρέψει στον τόπο του και να κατασκευάσει ασκητική παλαίστρα. «Και δη αναστάς, είχετο της οδού. ήδει γαρ ο καθαρός τη καρδία τίσιν υπακούειν χρη».

6 Στην επιστροφή διέρχεται την Αφρική και περνά απέναντι στη Σικελία και στην Πάνορμο. Μεταβαίνοντας στην πόλη των Ταυρομενιτών,7 τον πλησιάζει κάποιος επιφανής νέος παρακαλώντας τον να τον κάνει μοναχό. Διαβλέποντας ο Ηλίας ότι επρόκειτο να διαπρέψει στη μοναχική ζωή, αφού τον παρέλαβε, τον έκειρε μετωνομάζοντάς τον Δανιήλ. Ο Ηλίας πληροφορείται ότι η πόλη θα υποστεί πολλά από τους Αγαρηνούς και έτσι αναχωρεί με τον πιστό μαθητή και συνασκητή του Δανιήλ για την Πελοπόννησο. «Διατριβόντων δε αυτών εν τοις της Σπάρτης μέρεσι (πόλις δε αύτη Λακωνική), κατήντησαν εν τινι νεώ των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού».8

Καταπλέοντας στο Βουθρωτό της Ηπείρου και κινδυνεύοντας να τιμωρηθούν σκληρά ένεκα συκοφαντίας, ελεύθεροι πλέον περνούν στην Κέρκυρα. Από εκεί «ευπλοήσαντες, απήραν εν τοις της Καλαβρίας μέρεσιν και, ελθόντες εν τω δηλωθέντι τω οσίω Ηλία τόπω, ότε ην εν Αντιοχεία, τω επονομαζομένω Σαλίναις, την ασκητικήν παλαίστραν επήξαντο... Πολλάκις δε και εν ετέροις τόποις μεταβαίνοντες οι θεοφιλείς ούτοι πατέρες, ήκιστα την ησυχίαν ήμειβον, αλλ' οι αυτοί ήσαν, και καταμόνας ασκούμενοι και κοσμικοίς συνδιάγοντες και τους τόπους αμείβοντες. τοις γαρ κατά Θεόν ζώσι πας τόπος ασφαλής. ου γαρ εν τόπω η αρετή περιγράφεται ».

9 Με την επιδρομή των Αράβων στο Ρήγιο ο όσιος αναγκάζεται να φύγει από το μοναστήρι του για την Πάτρα, αλλά πάλι επιστρέφει στην Καλαβρία. Ο όσιος Ηλίας ο Νέος, γέρων πια, μένει στο μοναστήρι του και η φήμη του φθάνει μέχρι την Βασιλεύουσα, από όπου καλείται από τον ίδιο τον αυτοκράτορα.10 Προβλέποντας το τέλος του πληροφορεί τον Δανιήλ ότι «μόνον την οδόν ανύομεν, τέκνον. ούτε γαρ εμέ ο βασιλεύς όψεται, ούτε εκείνον εγώ»11 και ξεκινώντας από την Καλαβρία για την Κων/πολη περνούν τη Ναύπακτο και φθάνουν στη Θεσσαλονίκη. Συνειδητοποιώντας τη δύναμη «της νόσου επί πλείον επιτιθεμένης αυτώ»,12 και προβλέποντας ότι σε λίγο θα τον εγκατέλειπαν οι δυνάμεις, παραδίδει στον Δανιήλ τις τελευταίες οδηγίες. Ο όσιος εκοιμήθη, ογδόντα ετών, στις 17 Αυγούστου του 903. Το σκήνωμά του έμεινε δέκα μήνες στη Θεσσαλονίκη και λίγο πριν την άλωσή της μεταφέρθηκε στη μονή των Σαλινών.13

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

823 περίπου: Γέννηση οσίου στην Έννα Σικελίας.
828: Οι Σαρακηνοί της Καρχηδόνας κουρσεύουν την Έννα.Ο όσιος (κατά κόσμον Ιωάννης) βρίσκεται στο κάστρο της Αγίας Μαρίας.
837: Αιχμαλωτίζεται από τους Αγαρηνούς. Πωλείται ως δούλος σε χριστιανό βυρσοδέψη.
Έως το 877: Αιχμαλωσία του στη χώρα των Σαρακηνών (σημερινή Τυνησία ή Αλγερία).
878, Απρίλιος: Άφιξή του στα Ιεροσόλυμα. Την ίδια χρονιά κείρεται μοναχός από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ηλία (878-907) και λαμβάνει το όνομά του.
878: Μετάβαση στη Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά, όπου παραμένει τρία έτη. Κατόπιν βρίσκεται στο Ταυρομένιο της Σικελίας όπου συναντάται με τον πιστό μαθητή του Δανιήλ.
881: Άλωση Ταυρομενίου από τους Άραβες.Ο Ηλίας με τον Δανιήλ βρίσκονται στα μέρη της Λακωνίας και ασκητεύουν στην περιοχή όπου υπάρχει σήμερα η Ι. Μονή Αγ. Αναργύρων Πάρνωνος. Στη συνέχεια μεταβαίνουν στην Καλαβρία όπου στην περιοχή των Σαλινών ιδρύουν το Μοναστήρι τους.
885 και μετά: Βρίσκονται στη Ρώμη κοντά στον πάπα Στέφανο (885-891).
888, Σεπτέμβριος: Επιδρομή και λεηλασία Ρηγίου από Σαρακηνούς. Ο όσιος Ηλίας με τον συνασκητή του Δανιήλ βρίσκονται στην Πάτρα.
899: Ο Ηλίας αποσύρεται και ησυχάζει στα βουνά του Μεσοβιάνου.
901, 10 Ιουνίου: Άλωση του Ρηγίου από τον Βουλαμβέ. Ο όσιος βρίσκεται στο κάστρο της Αγίας Χριστίνας.
903, 17 Αυγούστου: Οσιακή κοίμηση του Ηλία στη Θεσσαλονίκη σε ηλικία 80 ετών.
904, 7 Ιουλίου: Άλωση της Θεσσαλονίκης την οποία είχε προφητεύσει ο όσιος.


Απολυτίκιον

Της ερήμου πολίτης, ήχος α'

Των οσίων το κλέος και Θεσβίτου συνώνυμον, τον εκ Σικελίας φανέντα και εν Λακωνία ασκήσαντα. συνόμιλον των Ιαματικών, τον σώζοντα ημάς εκ πειρασμών. προοράσεων γαρ θείων, τον μηνυτήν Ηλίαν ευφημήσωμεν. δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σου πάσιν ιάματα.
Εορτή Αγίου: 17 Αυγούστου,Β' Κυριακή Νηστειών: Λακώνων Αγίων

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ''ΣΤΟΧΟ'' ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟΝ "ΣΤΟΧΟ" ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ. ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΣ

Ο Φώτιος ήταν ανεψιός του Ανίκητου.Κατάγονταν και οι δύο από τη Νικομήδεια.Όταν ο Διοκλητιανός θέλησε να κινήσει διωγμό κατά των χριστιανών,μίλησε μπροστά στη Σύγκλητο με τους πιο υβριστικούς λόγους εναντίον τους.Εκεί ήταν παρών και ο Ανίκητος,που όταν άκουσε αυτά τα λόγια του βασιλιά,όχι μόνο δεν φοβήθηκε, αλλά σηκώθηκε με θάρρος, δήλωσε ότι είναι χριστιανός και είπε στο Διοκλητιανό:

"Πλανάσαι,βασιλιά,αν νομίζεις ότι με τα μέτρα κατά των Χριστιανών θα πετύχεις τους ασεβείς σκοπούς σου.Μάθε ότι οι χριστιανοί αποτελούν σήμερα την υγιέστερη μερίδα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.Και θα ήταν ανόητοι και αναίσθητοι αν πίστευαν στα είδωλα.Γι'αυτό όποια μέτρα και αν πάρεις εναντίον τους,στο τέλος ζημιωμένος θα είσαι εσύ,ενώ αυτοί ένδοξοι μάρτυρες".

Ο Διοκλητιανός,προσβεβλημένος από την παρατήρηση του Ανίκητου,διέταξε και τον έριξαν τροφή σε ένα τρομερό λιοντάρι.Αλλά το λιοντάρι σταμάτησε την άγρια ορμή του και ημέρεψε σαν πρόβατο.Τότε έγινε μεγάλος σεισμός και συνετρίβησαν πολλά ειδωλολατρικά αγάλματα.Κατόπιν τον έβαλαν σε τροχό με αναμμένη φωτιά από κάτω.Αλλά ω του θαύματος,ο τροχός σταμάτησε και η φωτιά έσβησε.

Τότε έτρεξε και τον αγκάλιασε ο ανεψιός του Φώτιος.Μόλις είδαν αυτό οι ειδωλολάτρες,έδεσαν και τους δύο μέσα στο λεγόμενο λουτρό του Αντωνίου.Και αφού υπερθέρμαναν το νερό,παρέδωσαν και οι δύο ένδοξα το πνεύμα τους.

Απολυτίκιο.

Ήχος γ’.

Θείας πίστεως.

Θείας πίστεως,τη συμφωνία, την οικείωσιν,της συγγενείας,δι'αγώνων ιερών ελαμπρύνατε,θεομακάριστε Μάρτυς Ανίκητε,συν τω Φωτίω φωτός τω θεράποντι Αλλά αιτήσασθε,δοθήναι πταισμάτων άφεσιν,τοις μέλπουσιν υμών την θείαν άθλησιν.

ΠΗΓΗ: ΦΛΟΓΑ