Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2008
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ
Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Ο πολιτευτής του ΛΑ.Ο.Σ. στην Α’ Πειραιώς Χρήστος Χαρίτος στην ομιλία του τόνισε την εθνική ηγεσία του Ιωάννη Μεταξά, του αρχηγού του ΟΧΙ, την θυσία του Αλέξανδρου Κορυζή, τον σημαντικό ρόλο του Αλέξανδρου Παπάγου και του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου. Ο κ. Χαρίτος πρόσθεσε ότι «χωρίς την 4η Αυγούστου δεν θα υπήρχε 28η Οκτωβρίου» και ανέλυσε πως «ο Ιωάννης Μεταξάς δεν έβαλε ποτέ τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις πάνω από το συμφέρον της πατρίδος του, όταν το ΚΚΕ κατάπινε αμάσητη την εντολή της Κομμουνιστικής Διεθνούς για ανεξάρτητη Μακεδονία-Θράκη». Κατέληξε λέγοντας ότι «σήμερα ο αγώνας των Ελλήνων πατριωτών περνάει μέσα από τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό».
22.10.2008: Ο βουλευτής Θάνος Πλεύρης συνέκρινε το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά με την στάση Κ.Καραμανλή το 1974 και Κ.Σημίτη το 1996.Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ ΣΤΗ ΒΕΡΓΙΝΑ ΚΑΙ ΜΙΕΖΑ

Η εκδρομή συνεχίστηκε με την επίσκεψη στο παγκόσμιας σημασίας αρχαιολογικό χώρο, του Πολιτιστικού Κέντρου της Σχολής Αριστοτέλούς, όπου ο μέγιστος φιλόσοφος της αρχαιότητας μύησε στην φιλοσοφία και την ποίηση, στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες το γιό του βασιλέα της Μακεδονίας Φιλίππου Β΄, τον Αλέξανδρο και τους γόνους των αριστοκρατικών οικογενειών της Μακεδονίας. Η συνάντηση αυτών των δυο μέγιστων προσωπικοτήτων του αρχαίου κόσμου έμελλε να επηρεάσει καθοριστικά το μέλλον της ανθρωπότητας και ολόκληρου του δυτικού πολιτισμού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την ξενάγηση στους αρχαιολογικούς χώρους της Μίεζας-Βεργίνας, έκανε ο δημοσιογράφος Γιάννης Παπαζήσης.
Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2008
Δημοσιέυματα εφημερίδων αναφέρουν την συμμετοχή τουρκάλας μαθήτριας απο σχολείο της Λευκωσίας στην παρέλαση. Σας παραθέτουμε δημοσίευμα την γνωστής όλους μας εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ.
Πιστή εφαρμογή της εγκυκλίου που απέστειλε πρόσφατα στα σχολεία ο Υπ. Παιδείας για τη συμμετοχή μαθητών στις παρελάσεις προωθούν οι Διευθύνσεις των σχολείων.
Στο πνεύμα της εγκυκλίου, αλλά και του φετινού στόχου.......... του Υπ. Παιδείας για «καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ε/Κ και Τ/Κ», φαίνεται ότι κινείται και η απόφαση σχολείου να επιτρέψει τη συμμετοχή στη φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και Τουρκάλας μαθήτριας.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «Π», η εν λόγω μαθήτρια -οι γονείς της οποίας είναι αιτητές πολιτικού ασύλου- φοιτά σε Τεχνική Σχολή της επαρχίας Λευκωσίας, ενώ η απόφαση για συμμετοχή της στην παρέλαση λήφθηκε προ μερικών ημερών από τον υπεύθυνο καθηγητή και έγινε αποδεκτή από γονείς και εκπαιδευτικούς. Μερίδα ωστόσο μαθητών φαίνεται να αντιδρά και να προειδοποιεί με κινητοποιήσεις.
Για τις διαμαρτυρίες των μαθητών ενημερώθηκε ο Διευθυντής του σχολείου, ο οποίος κάλεσε τους καθηγητές να κατευνάσουν τα πνεύματα και να χειριστούν με διακριτικό τρόπο το θέμα. Ερωτηθείς σχετικά αρμόδιος λειτουργός του Υπ. Παιδείας περιορίστηκε να αναφέρει στον «Π» ότι «το θέμα τυγχάνει κατάλληλου χειρισμού».
Ελπίζουμε πως αυτή η δημοσίευση είναι πρωταπριλιάτικο αστείο και όχι αληθινή γιατι δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα.
NOVOPRESS ΚΥΠΡΟΥ
ΠΗΓΗ:ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΣ
Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2008
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Η φιλολογία περί της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι παλιά, δίχως όμως να δικαιολογείται πολλές φορές από τα γεγονότα και την πραγματικότητα. Θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε λίγο φως στο ταλαιπωρημένο αυτό ζήτημα. Παρακάτω, απαντάμε και στο αδαές επιχείρημα περί μισθοδοσίας των Ορθοδόξων κληρικών που έχει άμεση σχέση με την εκκλησιαστική περιουσία. Καταρρίπτεται ο βασικότερος μύθος γύρω από τον οποίο χτίστηκε η επαίσχυντη αντιεκκλησιαστική προπαγάνδα των ημερών μας.
Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους (1828), ενώ διατηρείται στη συνείδηση του πληρώματος της εκκλησίας η πίστη στο ιερό και αναπαλλοτρίωτο της εκκλησιαστικής περιουσίας με διάφορα νομοθετήματα επιβάλλεται κατά καιρούς η αναγκαστική απαλλοτρίωση τμημάτων της.
Η αντιβασιλεία του Όθωνα (αλλοεθνής και προτεσταντική) πιστεύοντας ότι η περιουσία της Εκκλησίας αποτελεί θησαυρό που κληροδοτήθηκε από τους προγόνους στο ελληνικό έθνος και λησμονώντας την ανεκτίμητη προσφορά των ορθοδόξων μοναστηριών στους παλαιότερους και στους ακόμα νωπούς τότε αγώνες της εθνικής παλιγγενεσίας, με τα βασιλικά διατάγματα του 1833 και 1834 απεφάσισε τη διάλυση 416 μοναστηριών και τη διάθεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους με το πρόσχημα να συσταθεί το "Εκκλησιαστικό Ταμείο". Ήταν όμως τόσο κακή η σύσταση και οργάνωση του ταμείου αυτού, ώστε το μόνο που συνέβη ήταν η διαρπαγή της εκκλησιαστικής περιουσίας και η πώληση - εκ μέρους επιτηδείων - ιερών σκευών και κειμηλίων στα παζάρια. Το 1836 η απαλλοτριωτική διάθεση της Αντιβασιλείας επεκτάθηκε και στην περιουσία των Μοναστηριών που διατηρήθηκαν σε λειτουργία "χάριν θεάρεστων έργων και προς οικοδομήν ιερών και αγαθοεργών καταστημάτων". Έτσι απαλλοτριώθηκαν υποχρεωτικά και άλλες μοναστηριακές εκτάσεις, ενώ σε όσεες απέμειναν επιβλήθηκε βαρύτατη έμμεση φορολογία.
Στη διάρκεια της δεύτερης και τρίτης δεκαετίας του 20ου αιώνα, μετά τους Βαλκανικούς και τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίως δε έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922), το ελληνικό κράτος επέτεινε την απαλλοτριωτική του επιβολή σε βάρος της εκκλησιαστικής περιουσίας. Με τους νόμους 1072/1917 και 2050/1920 ("αγροτικός νόμος") και άλλους μεταγενέστερους απαλοτριώθηκαν αναγκαστικά πολλές μοναστηριακές εκτάσεις για την αποκατάσταση προσφύγων και ακτημόνων και για λόγους "προφανούς ανάγκης και δημόσιας ασφαλείας". Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περίοδο 1917 μέχρι 1930 απαλλοτριώθηκαν εκκλησιαστικές εκτάσεις αξίας άνω του ενός δισεκατομυρίου προπολεμικών δραχμών και το Κράτος κατέβαλε στο Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο μόνο το 4% (40 εκατομύρια δραχμές). Τα υπόλοιπα 960 εκατομύρια οφείλονται ακόμα! Τα περισσότερα μοναστήρια καταδικάστηκαν με τον τρόπο αυτό σε μαρασμό και λειψανδρία! Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με υπολογισμούς κατά την πρώτη φάση μόνο, το 50% της γεωργική γης της εκκλησίας δόθηκε σε ακτήμονες, ενώ καη η δεύτερη φάση που ολοκληρώθηκε γύρω στο 1930 ήταν εξίσου μεγάλο το κομμάτι γης της εκκλησίας που απαλλοτριώθηκε.
Με τον κωδ. νόμο 4684/1931 περί "Οργανισμοί Διοικήσεως Εκκλησιαστικής και Μοναστηριακής Περιουσίας" αποφασίσθηκε από την Πολιτεία η ρευστοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Μονών παρά τις επιφυλάξεις της Εκκλησίας. Ό,τι εισπράχθηκε από τη ρευστοποίηση σχεδόν στο σύνολό του εξανεμίστηκε εξαιτίας του Β Παγκοσμίου Πολέμου και της ξενικής κατοχής (1940-44).
Με την από 18/9/1952 "Σύμβαση περί εξαγοράς υπό του Δημοσίου κτημάτων της Εκκλησίας προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργικών κτηνοτρόφων", η Εκκλησία της Ελλάδος υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στο Κράτος το 80% της καλλιεργούμενης ή καλλιεργίσιμης αγροτικής περιουσίας της με αντάλλαγμα να λάβει κάποια αστικά ακίνητα και 45.000.000 δραχμές νέας (τότε) εκδόσεως. Στη σύμβαση του 1952 περιέχεται η διακύρηξη του κράτους ότι η απαλλοτρίωση αυτή είναι η τελευταία και δεν πρόκειται να υπάρξει νεότερη στο μέλλον, ενώ υπάρχει και η δέσμευση ότι η Πολιτεία θα παρέχει κάθε αναγκαία υποστήριξη (υλική και τεχνική), ώστε η Εκκλησία να μπορέσει να αξιοποιήσει την εναπομείνουσα περιουσία της. Στην ίδια σύμβαση καθιερώθηκε και η "μισθοδοσία" των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό - του δε Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών από το έτος 1980 - ως υποχρέωσις του Κράτους έναντι των μεγάλων παραχωρήσεων γης στις οποίες είχε προβεί η Εκκλησία της Ελλάδος κατά την δεκαετία 1922-32. Δηλαδή, επειδή το Κράτος αδυνατούσε να καταβάλει οποιοδήποτε αντίτιμο - όπως προέβλεπε ο νόμος του 1932 - συνεφωνήθη να μισθοδοτούνται επ' άπειρον οι κληρικοί και το Κράτος δεσμεύθηκε επ' αυτού. Καταρρίπτεται έτσι ο μύθος που προσπαθεί μάταια να διαιωνίσει ο κ. Πάγκαλος με τις αναφορές του σε "δημόσιους υπαλλήλους". Όταν η άγνοια συναντά τη θρασύτητα, το αποτέλεσμα είναι επικίνδυνο για τους θεσμούς και τη δημοκρατία.
Όταν το 1987 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος 1700/87 (νόμος Τρίτση) που αποτελεί μία ακόμη προσπάθεια για την οριστική αποψίλωση της εκκλησιαστικής περιουσίας, δόθηκε αφορμή να δημοσιευθούν σημαντικά κείμενα. Μεταξύ αυτών και ένα υπό τον τίτλο "ιδιοκτησιακό καθεστώς και αξιοποίηση της αγροτικής γης στην Ελλάδα" (περιοδικό "Εκκλησία" 1-15/4/1987, σελίδες 254-55). Με αναμφισβήτητα στοιχεία, στηριγμένο σε μελέτη των Θ. Τσούμα και Δ. Τασιούλα που εκδόθηκε επίσημως από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος λίγο αργότερα, το 1988, αποδεικνύεται ότι στο σύνολο της αγροτικής γης της Ελλάδος ανήκουν.
ΔΗΜΟΣΙΟ
43.598.000 στρέμματα
ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
15.553.200 στρέμματα
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
1.282.300 στρέμματα
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ
1.098.400 στρέμματα
Από αυτά τα 1.282.300 στρέμματα ιδιοκτησίας της Εκκλησίας, τα 367.000 είναι δασικές εκτάσεις, τα 745.400 βοσκότοποι και μόνο τα 169.900 γεωργική καλλιεργίσιμη γη. Δηλαδή οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις της αντιστοιχούν μόλις στο 0.48% του συνόλου της γεωργικής γης της χώρας μας!
Το 1983 υπολογίστηκαν ως 4.380.000 στρέμματα οι εγκαταλελειμμένες εκτάσεις γης (σχεδόν 3.5 φορές μεγαλύτερες από το σύνολο της γης που ανήκει στην εκκλησία, ενώ σήμερα θα είναι ασφαλώς πολύ περισσότερο).
Παρά ταύτα, στα μάτια κάποιων και η εναπομείνασα περιουσία φαντάζει μεγάλη. Δε λαμβάνεται όμως υπόψη ότι αυτή δεν ανήκει στην Κεντρική Διοίκηση (Ιερά Σύνοδο), αλλά σε περισσότερα από 10.000 εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα (Μητροπόλεις, Ναούς, Μονές, Προσκυνήματα, Ιδρύματα, Κληροδοτήματα και άλλα) το καθένα από τα οποία αγωνίζεται - μέσα από τον κυκεώνα των νομικών και διοικητικών δεσμέυσεων - να διαφυλάξει την κυριότητα και να αξιοποιήσει τα όσα του ανήκουν περιουσιακά στοιχεία, για το καλό του πληρώματος και της εκκλησίας.
Δηλαδή κάθε Μονή και κάθε Ιερός Ναός που είναι ΝΠΔΔ (Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου), μεριμνούν για τη συνήθως μικρή περιουσία που έχουν, φροντίζοντας για την έντιμη διαχείρισή της και τηρώντας τις αυστηρές διατάξεις που ισχύουν για τα νομικά πρόσωπα. Η διαχείριση αυτή υπόκειται σε τακτικό έλεγχο τόσο από την Εκκλησία όσο και από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κοινωνικής προσφοράς, όχι και το μοναδικό, αποτελεί η Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη (Αθήνα).
Έχοντας στην κατοχή της σημαντική περιουσία που την απέκτησε κατά τον 17ο και 18ο αιώνα με αγορές των ηγουμένων της (σώζονται στο αρχείο της τα σχετικά έγγραφα), αναδείχθηκε ο μεγαλύτερος κοινωνικός ευεργέτης των Αθηνών. Σε δωρηθέντα ακίνητά της έχουν ανεγερθεί:
η Ριζάρειος Σχολή,
η Ακαδημία Αθνών,
το Αιγινήτειο Νοσοκομείο,
το Μετσόβειο Πολυτεχνείο,
το Σκοπευτήριο,
το Πτωχοκομείο,
η Μαράσλειος Ακαδημία,
το Θεραπευτήριο "Ευαγγελισμός",
το Αρεταίειο νοσοκομείο,
η Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή,
οι Αστυνομικές Σχολές στην οδό Μεσογείων,
το Νοσοκομείο Παίδων,
το Νοσοκομείο Συγγρού,
το Λαικό Νοσοκομείο "Σωτηρία",
το Ασκληπείο Βούλας,
η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη,
το Ορφανοτροφείο Βουλιαγμένης,
το ΠΙΠΚΑ Βούλας
Ιπποκράτειο Νοσοκομείο,
Γηροκομείο,
Εθνική Βιβλιοθήκη,
Πανεπιστήμιο Αθηνών
142 Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια της Αττικής
και πολλά άλλα...
Το δε Δημόσιο έχει γίνει πολλές φορές αποδέκτης εκτάσεων μεγάλης αξίας, τις οποίες παραχώρησε η Εκκλησία προκειμένου να λειτουργήσουν κατασκηνώσεις, να ανεγερθούν σχολεία, ιδρύματα, γυμναστήρια, στρατόπεδα ή να δημιουργηθούν κοινόχρηστοι χώροι για την αναψυχή του λαού. Αυτή, εν συντομία, είναι η αλήθεια.
Η Εκκλησια δικαιούται να έχει περιουσία, όπως δέχθηκαν με πληθώρα αποφάσεών τους όχι μόνο ελληνικά δικαστήρια, αλλά και η Ευρωπαική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην οποία προσέφυγαν Ορθόδοξες Μονές κατά του νόμου 1700/87. Και είναι σε θέση να την αξιοποιήσουν επωφελώς για τον ελληνικό λαό, αρκεί να αφαιρεθούν τα νομικά και διοικητικά δεσμά που της έχουν κατά καιρούς επιβληθεί.
Μετά από όλα αυτά, μπορούμε να αντιληφθούμε το πραγματικό μέγεθος της προσφοράς της Εκκλησίας στην ανάπτυξη της Ελλάδος, όπως επίσης και το πραγματικό μέγεθος της εναπομείνουσας περιουσίας της, το οποίο επαναλαμβάνουμε, ανήκει σε περισσότερο από δέκα χιλιάδες διαφορετικά νομικά πρόσωπα. Όσο για τη μισθοδοσία την κληρικών, αυτή αποτελεί υποχρέωση του κράτους προς την εκκλησία, την οποία αποδέχτηκε και υπέγραψε με δική του πρωτοβουλία το ίδιο το κράτος το 1952, επειδή ακριβώς αδυνατούσε να καταβάλλει το αντίτιμο που είχε συμφωνηθεί 20 χρόνια νωρίτερα και που είχε διογκωθεί πολλαπλάσια και είχε ήδη καταστεί δυσβάσταχτο χρέος ακόμη και για το κράτος.
Το κείμενο πήραμε από την ιστοσελίδα Αντίβαρο http://www.antibaro.gr/
Επιμέλεια αντιγραφή Α. Σταλίδης.
Πηγές: Εστία 21/7/2000 και Ελεύθερη Ώρα 21/8/2000.
ΟΡΙΣΤΕ Η ''ΘΕΟΠΟΙΗΜΕΝΗ'' ''ΜΑΝΤΟΝΑ'' ΣΑΣ.ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗ ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΛΟΥΙΖΕ ΤΣΙΚΟΝΕ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΛΑ

Το ΛΟΙΠΟΝ με αφορμή την εμφάνισή της στη χώρα μας κάνει μια αναδρομή στη μεγάλη σκανδαλώδη διαδρομή της.
«Το φιλί με την Μπρίτνεϊ»: Το φιλί στο στόμα που αντάλλαξε με την Μπρίτνεϊ Σπίαρς το 2003 στα MTV Video Music Awards έκανε το γύρο του κόσμου προκαλώντας νέο σάλο.
«Πάπας vs Μadonna»: Το 1987 ο πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β παρότρυνε τους καθολικούς να μη δουν τη συναυλία της στο Τορίνο, όπου θα τραγουδούσε την επιτυχία «Whos That Girl?». Η Εκκλησία αργότερα, το 1990, μποϊκοτάρισε την ευρωπαϊκή της τουρνέ
«Like a prayer»: Στο ομώνυμο βίντεο του 1989 η τραγουδίστρια φιλούσε ένα μαύρο άγιο και χόρευε μπροστά σε φλεγόμενους σταυρούς. Η Pepsi ακύρωσε το συμβόλαιο των 5 εκατ. δολαρίων που είχε υπογράψει μαζί της δύο μήνες νωρίτερα, όταν θρησκευτικές οργανώσεις έγιναν έξω φρενών με τη Μαντόνα. Βέβαια, αυτή κράτησε τα χρήματα της συμφωνίας.
«Like a virgin»: Το 1984 στην πρώτη της εμφάνιση στα MTV Video Music Awards η Μαντόνα πετάχτηκε μέσα από γαμήλια τούρτα με σταυρωμένα χέρια και φορώντας άσπρη τουαλέτα για να τραγουδήσει την επιτυχία της «Like a virgin». Το άλμπουμ έγινε αμέσως No 1 στην Αμερική και πούλησε πάνω από 7 εκατομμύρια αντίτυπα.
«Ρapa dont preach»: Αφού τραγούδησε «Ιve made up my mind / Im keeping my baby» (Το αποφάσισα / θα κρατήσω το μωρό μου) το 1986, οι ομάδες υποστήριξης των εκτρώσεων την εκθείασαν (σ.σ.: ενώ οι κατά των εκτρώσεων ήταν επί ποδός πολέμου). Η εξήγηση της Μαντόνα ήρθε με την απάντηση: «Οι πάντες πήραν στραβά το μήνυμα του τραγουδιού».
«Justify my love»: Η «βασίλισσα της ποπ» παρίστανε ότι έκανε σεξ στο ομότιτλο βιντεοκλίπ, το οποίο έσκασε μύτη στην οθόνη του ΜΤV το 1990. «Νομίζω ότι αυτό το βίντεο είναι ρομαντικό, αγαπησιάρικο και έχει χιούμορ», δήλωσε αργότερα στη «Νew York Τimes» η ίδια.
«Ραντεβού με τον Μάικλ Τζάκσον»: Ο «βασιλιάς της ποπ» και το «Μaterial Girl»… συνελήφθησαν από τους φακούς των παπαράτσι να κυκλοφορούν μαζί σε μερικά ραντεβού, συμπεριλαμβανομένου και εκείνου των Όσκαρ του 1991.
«SΕΧ, το βιβλίο»: Στο εξώφυλλο του βιβλίου που κυκλοφόρησε από τη Μαντόνα υπήρχε η φωτογραφία της με το όνομα «Μistress Dita», μία μέρα μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ «Εrotica» (1992). Το βιβλίο περιείχε πορνογραφικές εικόνες με πρωταγωνιστές τους Ναόμι Κάμπελ, Βανίλα Άις και Ισαμπέλα Ροσελίνι.
«F..ck-F..ck-F..ck»: Το 1994 στο διάσημο late show του Ντέιβιντ Λέτερμαν η Μαντόνα είπε 13 φορές στον «αέρα» της εκπομπής «f..ck». Τι κατάφερε; Να γίνει το εν λόγω σόου το πιο λογοκριμένο στην ιστορία της τηλεόρασης μέχρι εκείνη την εποχή.
«Μαντόνα vs Μαράια Κάρεϊ»: Το 1995 έκανε την εξής δήλωση: «Αν ήμουν η Μαράια Κάρεϊ, θα αυτοκτονούσα». Το 1996 η Μαράια Κάρεϊ αντεπιτέθηκε λέγοντας: «Έχω να προσέξω τη Μαντόνα από τότε που ήμουν 7 ή 8 χρόνων, όταν ήταν διάσημη».
«ΕVΙΤΑ»: Ο αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες διαμαρτυρήθηκε όταν η Μαντόνα υποδύθηκε την Εβίτα Περόν το 1995, αλλά ο ρόλος αυτός της χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού με το «Υou Must Love Μe».
Η εσταυρωμένη: Το 2006 «σταυρώθηκε» πάνω σε ένα γιγάντιο σταυρό στη διάρκεια παγκόσμιας τουρνέ της. «Το να τοποθετήσω τον εαυτό μου πάνω σε ένα σταυρό δεν έχει καμία διαφορά από το να φορέσω ένα σταυρό», δήλωσε.
Ερωτικό τετράγωνο: Φήμες κάνουν λόγο για το ότι ο διάσημος παίκτης του μπέιζμπολ Άλεξ Ροντρίγκεζ έκανε πολλές νυχτερινές επισκέψεις στο σπίτι της Μαντόνα. Στο μεταξύ, η σύζυγός του Σίνθια βρίσκεται στο Παρίσι (σ.σ.: άφησε τα παιδιά τους στο Μαϊάμι) μαζί με τον πρώην της Μαντόνα, τον Λένι Κράβιτς. Ο τελευταίος αρνείται ότι «τρέχει» κάτι μεταξύ τους.
Υιοθεσία από το Μαλάουι: Το 2006 αποφάσισε να υιοθετήσει ένα παιδί από το Μαλάουι, κάτι που έγινε τελικά πέρυσι, ξεπερνώντας τους νόμους της χώρας (σ.σ.: έπρεπε να ζει σε αφρικανική χώρα για 18 έως 24 μήνες όσο διεκδικούσε την υιοθεσία). Ακόμη και η Αντζελίνα Τζολί είχε πει: «Προσωπικά προτιμώ να ακολουθώ το νόμο και να μην τον παραβαίνω. Ποτέ δεν θα έπαιρνα ένα παιδί από μια χώρα όπου η υιοθεσία είναι παράνομη».
Sex toy: Πέρυσι «πιάστηκε» με το σύζυγό της Γκάι Ρίτσι έξω από ένα sex shop του Λονδίνου την ημέρα των 39ων γενεθλίων του έχοντας πραγματοποιήσει την αγορά του.





